Попладневното сонце светело над шумата на Вриндаван. Кришна бил меѓу кравите и пастирчињата. Баларама и другарите разговарале со Него. Некои свиреле на флејти и пастирски рогови. Други раскажувале шеги и поставувале загатки. Мадхумангал повторно имал нешто да каже. Момчињата со смеа ги слушале неговите досетки. Под дрвјата се одморале по долгите игри. Кравите паселе на различни места низ шумата. Полека се приближувал часот за враќање.
Кришна забележал дека стадото е широко распрснато. Некои крави стоеле подалеку меѓу дрвјата. Други мирно паселе на тревата. Тој ја подигнал Својата флејта. Мелодијата се разлеала низ шумата. Потоа почнал да ги повикува кравите по име. Ги викнал Падма, Харини и Рангини. Ги повикал и Ганга, Дхавала и Калинди. Неговиот глас стигнувал до различни краишта на стадото. Секој повик бил полн со нежност.
Кравите го слушнале познатиот звук. Ги подигнале ушите и погледнале кон Него. Некои сè уште држеле трева во устата. Со радосно мукање почнале да Му се приближуваат. Ѕвончињата се огласувале додека се движеле. Наскоро многу крави се собрале околу Кришна. Тој ги погалил со Своите раце. Им зборувал со љубов како на мајки. Ги потсетил дека нивните телиња ги чекаат дома. Потоа ги повел кон патеката за Враџа.
Пастирчињата помогнале да се собере целото стадо. Секој внимавал на животните што му биле доверени. Ѕвончиња со различни тонови ѕвонеле по патот. Кришна одел со Своите пријатели. Понекогаш свирел, а понекогаш разговарал со нив. Пријателите пееле и наоѓале повод за нова смеа. На некои им ставил цвеќиња како украс. Стадото се движело полека кон селото. Од копитата се кревала мека прашина. Таа се спуштала врз косата и венците на Кришна.
Во меѓувреме Радха се вратила во својот дом. Со пријателките подготвувала јадења за Кришна. Потоа се искачила на една висока тераса. Оттаму можела да го гледа патот кон Враџа. И други девојки чекале на високи места. Секој поглед ја барал поворката во далечината. Радха внимателно ги слушала звуците од патот. Се надевала дека наскоро ќе ја чуе флејтата. Денот на разделба ѝ изгледал долг. Помислата на средбата ѝ носела радост.
Јашода исто така го чекала својот син. Со Рохини и блиските подготвувала вечерен оброк. Во домот пристигнале кошници со плодови и зеленчук. Секој добил задача околу подготовките. Сепак Јашода често погледнувала кон патот. Најпосле излегла до градската порта. Нанда со роднините го барал Кришна со поглед. Сакал да ја види прашината што ја креваат кравите. Таа прашина ќе им го најави доаѓањето. Сите со љубов го очекувале враќањето.
На патот кон домот Кришна застанал кај езеро. Со флејтата ги собрал кравите покрај водата. Им дозволил да пијат и да здивнат. Потоа ги преброил по групи. Ги препознавал и според украсите околу вратовите. Ги броел и кравите на Своите пријатели. Ако некоја недостасувала, ја повикувал со флејтата. Кога ќе го слушнела своето име, се враќала кон групата. Кришна се уверил дека сите се собрани. Дури потоа продолжил со нив кон Враџа.
Во далечината се појавил облак од прашина. Се слушнале ѕвончињата и гласовите на момчињата. Песната на флејтата стигнала до селото. Жителите излегле да ги пречекаат. Радха оддалеку го видела Кришна. Тој ѝ возвратил со поглед и насмевка. Нанда и Јашода побрзале кон своите момчиња. Рохини ја оставила работата и излегла со нив. Рацете на родителите се испружиле во прегратка. Долгото чекање се претворило во средба.
Јашода и Нанда го прегрнале Кришна. Со нежност ја отстраниле прашината од Неговата коса. Тие со радост го гледале Неговото лице. Пријателите и нивните семејства исто така се поздравувале. Кришна ги довел кравите до шталата. Се погрижил секоја група да биде на своето место. Телињата повторно биле блиску до своите мајки. Нанда и Јашода сакале да Го одведат дома. Тој најпрво мислел на грижата за кравите. Потоа родителите Го повикале да се одмори.
Враџа повторно бил исполнет со познати гласови. Кравите и телињата се собрале по денот во шумата. Момчињата им раскажувале на семејствата за игрите. Јашода го гледала својот син блиску до себе. Рохини и другите ја продолжиле подготовката на оброкот. Радха ја чувала радоста на Неговото враќање. Флејтата веќе ја исполнила својата задача. Таа ги собрала животните и им ја најавила средбата на сите. Во спокојот на вечерта се чувствувала грижата на Враџа. Секој бил повикан дома со љубов.
