Во Враџа започнал уште еден ден на тајни средби. Шримати Радхарани била во домот со Своите пријателки. Нејзината свекрва Џатила сакала Таа да го почитува богот на сонцето. Подготовките за обредот им дале работа на придружничките. Во меѓувреме Вринда собирала миризливи цветови. Таа добро ги познавала градините на Вриндаван. Ги избрала цветовите за служба на Радха и Кришна. Преку Нармади ги испратила кај Радхарани. Цветовите пристигнале како дар од шумата. Радха со љубов ги погледнала.
Радхарани започнала да прави цветен венец. Нејзините пријателки ѝ помагале во работата. Таа внимателно ги распоредувала цветовите. Боите се менувале една покрај друга. Мирисот се ширел додека венецот добивал облик. Радха го нижела со мисла за Кришна. Секоја врзана нишка била дел од нејзиниот дар. Пријателките ја набљудувале нејзината внимателност. Готовиот венец се нарекувал Ваџајанти. Таа посакала да стигне до саканиот Кришна.
Лалита размислувала како да го испрати дарот. Туласи Манџари и Кастури биле подготвени да помогнат. Туласи Манџари била млада придружничка на Радха. Нејзиното име тука означува личност, а не растението туласи. Со неа Кастури ја делела истата доверена задача. Лалита им го предала цветниот венец. Им дала и бетел за да го однесат на Кришна. Двете го прифатиле дарот со грижа. Се подготвиле да заминат од домот. Нивното патување станало служба од љубов.
Во шумата Кришна бил со Своите пријатели. Во близина на Кусума-саровара ги чекале други придружници. Тука биле Вринда, Дханишта, Субала и Мадхумангал. Градината била исполнета со цветови и птици. Туласи Манџари и Кастури пристигнале таму. Тие го донеле дарот што Радха го подготвила. На средбата ѝ пристапиле со почит и радост. Венецот ја носел убавината на нејзината работа. Неговиот мирис зборувал за цветовите на Вриндаван. Пријателите знаеле дека дарот доаѓа од Радха.
Туласи Му го предала венецот на Мадхумангал. Бетелот му го дала на Субала. Така и другарите учествувале во принесувањето на даровите. Мадхумангал го ставил венецот околу Кришниниот врат. Цветовите се одмориле на Неговите гради. Кришна го забележал прекрасниот венец. Во него ја почувствувал грижата на Радха. Се сетил на неа со нежност. Придружниците го набљудувале Неговото расположение. Еден мал дар ја приближил отсутната сакана.
Туласи Манџари разговарала со Кришна. Во шега Му рекла дека Радха останала дома. Му кажала дека таа е задржана и не може да дојде. Кришна се растажил на таа вест. Туласи веднаш ја видела промената на Неговото лице. Не сакала шегата долго да Му причинува болка. Му открила дека Радха сепак се подготвува да дојде. Самата била испратена напред со даровите. Зборовите ја обновиле Неговата надеж. Пријателите повторно ја почувствувале радоста на очекувањето.
Кришна сакал да одговори на грижата на Радха. На Туласи Манџари ѝ дал два цветови чампака. Ѝ дал и венец од семки гунџа. Даровите требало да ја пренесат Неговата љубов. Туласи ги прифатила со внимание. Цветниот венец и возвратните дарови поврзале две срца. Ниту еден збор не морал да ја замени нивната нежност. Пријателките и другарите биле дел од таа размена. Секоја личност имала своја служба во подготовката. Кришна со благодарност го чувал дарот од Радха.
Вринда го познавала секое прибежиште во шумата. Таа предложила место за средба покрај Радха-кунда. Градините таму биле украсени со миризливи цветови. Патеките воделе меѓу дрвја и цветни сводови. Вринда им ја објаснила замислата на придружничките. Дханишта ја споделувала нивната желба да помогне. Туласи Манџари требало да ги пренесе вестите. Планот се движел од пријател до пријател. Секој придонесувал со своја внимателна задача. Кришна го очекувал наредниот миг.
Вринда, Дханишта и Туласи тргнале да ја пренесат пораката. Со себе ги носеле и даровите од Кришна. Радха требало да дознае каде е подготвено местото. Нејзините пријателки можеле да помогнат во патувањето. Цветовите што таа ги нанижала веќе биле кај Кришна. Неговите дарови сега патувале во спротивната насока. Меѓу двете места се движела грижата на придружниците. Нивната служба го исполнувала просторот меѓу средбите. Во овој дел од приказната средбата сè уште се очекува. Раскажувањето го следи мигот на подготовка и надеж.
Венецот започнал како неколку собрани цветови. Радха го претворила во дар со своите раце. Вринда помогнала со цветовите и со местото за средба. Лалита им ја доверила задачата на придружничките. Туласи и Кастури го однеле венецот низ шумата. Мадхумангал и Субала ги примиле даровите. Кришна одговорил со цвеќе и венец од гунџа. Шегата се претворила во надеж за блиска средба. Сите дејствувале со внимание кон Радха и Кришна. Така завршува ова прераскажување од Говинда-лиламрита.