← Приказни од Говинда-лиламрита
Говинда-лиламрита · глава 14 · стихови 77–112

Медениот напиток во сеницата

По лулашката, Вринда им принесува на Радха и Кришна миризлив напиток. Прво се гледаат во неговиот одраз, а на крајот дружината се повлекува во сениците со цветни постели.

Додадена:

Кинематска реалистична илустрација: гопија ја гледа месечината одразена врз напивокот во кристална чаша, додека друга ја разгледува својата проѕирна чаша; Радха, Кришна и Вринда се покрај нив.
Уметничка илустрација на приказната

Кришна и Радха стигнаа во ладната сенка на сеницата по играта на лулашката. Меѓу сакхиите, Тој со Своето жолто дхоти и накитот личеше на син сафир во златен ѓердан. Радха беше уморна. Пријателките ги ладеа двајцата со махалки и им ги масираа стапалата. Тогаш Вринда принесе чаша со миризлив меден напиток.

Во течноста се појавија нивните лица како отворени златен и син лотос, со очи што се движеа како ситни птици. Радхиниот поглед, спореден со пчела, се задржа на синиот лотос на Кришна, а Неговиот поглед на златниот лотос на Радха. Кундалата се пошегува дека нивните очи веќе го испиле медот од лотосите, па сега и јазиците можат да вкусат од напитокот во кој се одразуваа.

Кришна ја принесе чашата кон Радхиното лице. Таа ја зеде од Неговата рака, погледна надолу и се засолни зад превезот за да се напие. Потоа Му ја врати. Кришна со радост го вкуси напитокот од дрвјата на Вриндаван, сега обележан од Радхината близина и од шегите на сакхиите. Тој пак ѝ ја подаде чашата, а Таа се напи зад превезот.

Вринда долеа свеж напиток во чашите и со Кундалата им ги принесе на сакхиите. Поетот вели дека Кришна се појави од десната страна на секоја од нив. Секоја го гледаше покрај себе, без да забележи што гледаа другите. Пријателките Му принесоа од чашите и се напија и самите. Мирисот на напитокот од кадамба привлече пчели, а на лицата на сакхиите се појавија светли насмевки.

Вринда и помошничките принесија и разни јадења и напитоци. Ги гледаа Кришна и гопиите како се служат едни со други со залчиња, среќни од виденото. Во поетската игра се измешаа значењата на медот, напитокот и сладоста од близината. Името Мадхава, што може да упати на Кришна и на пролетта, се сретна со зборот мадху за сладост и за напиток.

Од варуни, напитокот подготвен од дрвјата, цвеќињата и шеќерот на Враџа, сакхиите почнаа да се смеат, да одговараат на непоставени прашања и да се заплеткуваат во говорот. Им се разлабавија венците и накитот. Една пријателка едвај го изговори името на Лалита и ја праша зошто небото, земјата и целата шума изгледаат како да се вртат околу Радха и Кришна. Поетот ја спореди глетката со лотоси околу кои не престануваат да кружат пчелите.

По забавата, две сакхии останаа да им служат на Радха и Кришна, а на останатите им се приспа. Кундалата, која го разбираше копнежот што го разбуди напитокот, Му посочи на Кришна да донесе грозд од цветовите ашока за украс на ушите на Возљубената. Додека Тој беше по цветовите, Радха со сакхиите крај Себе заспа во најубавата сеница, на постела од цветови.

И сакхиите се разотидоа да легнат. Во сениците беа наредени лотосови ливчиња, свежи изданоци и цветови, а по нив имаше полен. Пчелите зуеја во внатрешноста украсена со низи од гунџа и цветни китки. При рака беа оставени бетел и садови со миризлива вода. Пријателките го завршија овој дел од забавата секоја во својата сеница.

Извор: Говинда-лиламрита · глава 14 · стихови 77–112 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноАшокови цветови во лотосовата сеница
Единствени IP адреси на оваа страница: —