Кришна ја обвини Радха дека ја однела убавината на шумата. Радха ја чу пофалбата скриена под обвинувањето, но се сврти да си оди. Тој го фати крајот на нејзиното сари. Таа погледна наназад и Му рече дека е чуден свет човек ако нарекува друг крадец. Секаде каде што имало сладост и убавина, рече, Неговиот изглед веќе ги украл.
Радха се присети на девојките кај Јамуна, кои еднаш морале да Му ги побараат облеките на Кришна. Потоа го задеваше младиот принц на Враџа за заветот на воздржаност. Ако толку цврсто се придржува до него, зошто толку сака да ги види лицата на жените? Зошто ги повикува со флејта што им ги однесува мислите со својата музика?
Потоа се осврна на Неговото тврдење дека шумата е Негова. Тој не засадил ниеден од нејзините цветови, лази или дрвја, рече, а кравите искорнале многу растенија додека ги пасел. Се вика Вриндаван зашто Вринда ја одгледувала и негувала. Вринда ја крунисала Радха со скапоцени камења и грижата за шумата ѝ ја предала Нејзе. Дали Купидон навистина е крал на место што веќе било подарено?
Правото на шумата крај езерото, продолжи Радха, се познавало по одредени места. Нејзиното седиште било во сеницата Кама-шармада. Во Канта-варта-судхадхук седела со придружничките и ги слушала убавите вести што ѝ ги носеле за саканиот. Тие скриени места не му припаѓале на никаков самопрогласен чувар. Нејзиното друштво дошло да набере цвеќе за божеството на сонцето, а Кришна можел да се врати со другарите на тревните ливади и да го пасе стадото.
Кришна го слушаше задевањето на Радха со иста желба со која, како што се вели, птицата чакора ја пие месечината. И сакхиите гледаа со исто внимание. Радха го сврти вратот како да сака да Го избегне, па Му упати поглед што поетот го споредува со венец од сини лотоси. Продолжи напред, сè уште тивко приговарајќи.
