Кришна сакал да ги слушне описите на Радхината убавина. Посакувал да ја види и разновидноста на Нејзините чувства. Сакхиите го разбрале Неговиот стремеж. Со смеа почнале да ја опишуваат својата пријателка. Радха се обидувала да ги запре со намуртени веѓи. Но нивните поетски зборови продолжувале. Кришниното лице се разубавувало со тивка насмевка. Гопиите, следејќи ги Неговите знаци, се смееле додека зборувале.
Во нивниот опис Радхината плетенка станала слика на Тривени. Темната коса наликувала на Јамуна. Бисерите и цветовите ја претставувале Ганга. Сјајот на скапоцените украси ја дополнувал Сарасвати. Трите реки биле споени во една поетска споредба. Сакхиите ја славеле и раскошната Нејзина коса. Во стихот, јаковите се повлекувале кон планините, а пауните во шумата, засрамени од Нејзината убавина.
Нејзиниот мирис бил опишан преку кункума и миризливи цветови. Во споредбите се појавувале лотос, агару и сандал. Секоја слика откривала друг дел од поетската пофалба. Сепак, сакхиите не нашле нешто сосема еднакво на Радха. Нејзината убавина ги надминувала нивните споредби. На крајот, можеле да Ја споредат со Самата Неа. Како што Радха била неспоредлива, така неспоредлива била и Кришнината сладост.
Зборовите се свртеле кон Нејзината љубов. Таа не можела да се измери. Нивната пријателка имала прекрасни особини и однесување. Кришна ги препознавал тие особини. Затоа, прашувале сакхиите, како да не биде привлечен кон Неа? Во поетската пофалба Радха била и учителка во уметностите. Ги восхитувала девојките од Враџа со Својата умешност. Со тие уметности Му причинувала радост на Кришна.
Сакхиите поставиле четири поврзани прашања. Која е изворот на Кришнината љубов? Одговорот бил Радха. Која е Неговата сакана со неспоредливи особини? Повторно ја именувале Радха. Која постојано Го привлекува под власта на љубовта? И тука нивниот одговор бил Радха. Која ги исполнува Неговите желби? Самата Радха.
За сакхиите, Нејзината сосредоточеност кон Кришна немала прекин. Во будна состојба, во сон и во длабок сон, Нејзините ум, тело, говор и сетила биле насочени кон Него. Нејзините очи биле славени со многу споредби. Рибите, срните, птиците чакора и кањџана, лотосите и пчелите не можеле да ја надминат нивната убавина. Во следната поетска слика, птиците и лотосите се засрамувале од Нејзината единствена насоченост кон Кришна.
Пофалбата ги спомнувала и другите возвишени девојки. Меѓу нив биле водачките на гопиите, како Чандравали. Сакхиите ја славеле Радха како врв на таа низа. Нејзините природни љубов и убавина го пленувале Кришна. Во Нејзино присуство Неговиот ум бил целосно привлечен. Поетот ја покажувал силата на Нејзините особини. Потоа зборовите повторно се вратиле кон Нејзините очи: тие биле како чакори што ја пијат месечината на Кришнината насмевка.
Кога Радха била покрај Кришна, не Ѝ требале украси за да им причини радост на Своите пријателки. Нејзините чувства станувале Нејзини украси. Без Него, и раскошно украсена, изгледала овенато. Тогаш и сакхиите биле обземени од Нејзината тага. Во друг стих Кришна се појавувал насекаде околу Неа: пред Неа, од двете страни, зад Неа и во Нејзиниот ум. Поетот така Ја опишал како целосно исполнета со Кришна.
Сакхиите ги славеле Нивните особини како соодветни една на друга. Кришна бил возвишен меѓу мажите, а Радха меѓу девојките. Нивната средба ја откривала умешноста на Создателот. Се појавила и слика на заемно дарување. Радха прифатила прекрасен венец од Кришна. Таа веднаш Му подарила ѓердан од скапоцени камења. Во близината на саканиот, Нејзината убавина добивала нов израз. И држењето, погледот и радоста на срцето изгледале преобразени.
Радха и Мадхава биле споредени со ноќта и месечината. Секој ја зголемувал убавината на другиот. Сакхиите признале дека Радхините особини не можат да се избројат. Ниту богатството на говорот можело целосно да ги опфати. Нивното славословие било исполнето со поезија и смеа. Кришна ја гледал Радха додека го слушал. Нејзините очи се отворале, се стеснувале и се свртувале. Така Неговите очи и уши нашле голема радост.