Во дворот на Нанда, мајка Јашода матела јогурт и пеела за својот син. Кришна дошол да побара млеко. Таа Го земала во прегратка, но морала да се тргне кога млекото на огнот почнало да претекува. Оставен за миг, малиот Кришна се налутил, скршил сад со јогурт и отишол да јаде путер.
Јашода Го нашла покрај дрвениот аван како им дели путер на мајмуните. Кога тргнала по Него, Кришна побегнал. Таа најпосле Го стигнала и, гледајќи Го исплашен, ја оставила стапката. Посакала да Го врзе за аванот за да може да ги заврши домашните работи без нова белја.
Колку и да додавала јаже, секојпат недостасувале два прста. Јашода се изморила, а Кришна, трогнат од нејзиниот труд, дозволил таа да Го врзе. Во оваа сцена големината на Божественото се среќава со едноставната, упорна љубов на мајката.