Зимското утро ја покрило Јамуна со магла. Радха тргнала кон реката со своите пријателки. Тие зборувале за капењето и утринските обреди. Во шумата ги чекала и радоста на средбата. Кутила ги следела со сомнежлив поглед. Сакала да дознае каде навистина одат. Секој нивен чекор ѝ изгледал како тајна.
Кришна ја забележал Кутила на патот. Го разбрал нејзиниот план да ги следи девојките. Тој смислил начин да ја промени играта. Се облекол така што личел на брат ѝ Абхиманју. Ги сокрил познатите знаци на својот изглед. Со сигурен чекор застанал пред неа. Кутила го поздравила како својот брат.
Таа му раскажала зошто е во шумата. Мислела дека Радха нешто крие од семејството. Преправениот Кришна ја слушал многу внимателно. Предложил прво самата да ги набљудува. Тој ќе почека на патеката за вести. Кутила поверувала дека има сојузник. Побрзала кон цветните грмушки крај реката.
Пријателките во меѓувреме уживале во утрото. Лалита чувала стража над шумската патека. Кутила го видела нивното засолниште меѓу лозите. Се расправала со Лалита за нејзините зборови. Потоа влегла во цветниот павилјон. На постелата од цвеќиња забележала венец. Покрај него лежеле распрснати бисери од ѓердан.
Кутила ги земала венецот и бисерите. Помислила дека нашла доказ за своето сомневање. Радха ја оспорила нејзината брза пресуда. Лалита исто така ѝ побарала трпение. Но Кутила го задржала најдениот украс. Се преправила дека оди право кон домот. Наместо тоа побрзала кон „Абхиманју“.
На патеката му ги покажала своите наоди. Кришна ја слушал приказната во туѓиот лик. Се правел дека е многу вознемирен. Рекол дека ќе побара помош надвор од селото. Ѝ наложил да се врати кај мајка им Џатила. Потоа тргнал по патот за Матхура. Кутила поверувала дека брат ѝ дејствува решително.
По некое време Кришна се вратил преправен. Ја повикал Џатила и Кутила пред куќата. Им кажал дека се заканува нова измама. Наводно некој што личи на него ќе дојде таму. Тој треба да се сокрие внатре кај Радха. Тие треба да внимаваат од горниот кат. Двете жени го прифатиле необичниот совет.
Кришна влегол во домот и стигнал до Радха. Нејзините пријателки ја сфатиле новата досетка. Пред вратата пристигнал вистинскиот Абхиманју. Кутила го видела и почнала гласно да го кара. Џатила застанала до неа, уверена во планот. Тој не разбирал зошто не го пуштаат дома. Збунетоста го испратила назад по патеката.
Абхиманју мислел дека сестра му е вознемирена. Отишол да побара некого што ќе ѝ помогне. Кутила пак била сигурна дека го чува домот. Џатила мислела дека го заштитува семејството. Но човекот што го примиле внатре бил Кришна. Радха и пријателките ја споделиле тајната насмевка. Едно преправање ја свртело целата случка.
Во овој расказ сомнежот станува дел од шегата. Кутила ги следела девојките за да спречи средба. Наместо тоа, самата му отворила пат на Кришна. Вистинскиот Абхиманју го затекнала затворена врата. Радха ги паметела чудните зборови од балконот. Пријателките се смееле на вештината на Кришна. Крај Јамуна зимското утро завршило со изненадување.