Утрото во домот на Нанда било живо. Кришна бил опкружен со Своите блиски. Неговите другари се подготвувале за нов ден. Јашода се грижела за семејството и гостите. Но во мислите на Кришна била и Радха. Тој копнеел повторно да ја види. Во близина имало еден млад папагал. Птицата знаела да изговара стихови. Таа го почувствувала Неговото расположение. Посакала да Му донесе малку радост.
Папагалот започнал да изговара молитва. Во зборовите го сокрил името на Радха. Ги повторувал слоговите во зборот дарадхара. Тие можеле да се слушнат и како нејзиното име. За другите тоа звучело како обична молитва. Кришна го препознал нежното навестување. Птицата продолжила со својата песна. Не морала гласно да ја открие тајната. Неколку слогови биле доволни за сеќавање. Кришна се израдувал на нејзината досетливост.
Тој нежно го погалил папагалот. Му подарил зрна од калинка. Малата птица ја примила наградата. Нејзините зборови ја завршиле својата служба. Името на Радха останало во Неговите мисли. Сцената била исполнета со топлина. Еден мал пријател помогнал на свој начин. Кришна ја ценел неговата грижливост. Во дворот се слушале и други гласови. Мадхумангал бил меѓу Неговите другари.
Кришна се обратил на Мадхумангал. Го прашал зошто не го видел тоа утро. Другарот не учествувал во нивното борење. Кришна зборувал за вештините на момчињата. Со смеа ја спомнал и Својата вештина. Мадхумангал не сакал да остане без одговор. Рекол дека и самиот е извонреден борец. Кога би тренирал, сите би се зачудиле. Неговата самоувереност ги забавувала блиските. Разговорот добил разигран тек.
Кришна го прашал што учел. Мадхумангал одговорил дека учел астрологија. Тој се пофалил со своето знаење. Кришна го предизвикал да го покаже. Го прашал што се крие во Неговиот ум. Мадхумангал побарал миг за размислување. Рекол дека треба да направи карта. Со прстите почнал да црта во песокот. Погледнувал нагоре кон небото. Сериозниот израз ја правел шегата уште посмешна.
Мадхумангал опишал рид и две езерца. На водата, рекол тој, плива златен лебед. Лебедот е опкружен со своите придружнички. Кришна копнее да му се приближи. Но неговите пријателки внимателно го чуваат. Мадхумангал зборувал со сликовити зборови. Кришна ја разбрал навестената мисла за Радха. Тој го пофалил својот духовит другар. Потоа го прашал дали средбата ќе биде можна. Мадхумангал повторно погледнал во својата карта.
Тој размислил пред да даде совет. Му предложил на Кришна да ја засвири флејтата. Нека нејзиниот звук го привлече златниот лебед. Така ја продолжил својата разиграна метафора. Потоа побарал награда за читањето на ѕвездите. Кришна ставил зрна калинка во неговите раце. Мадхумангал ги изел со задоволство. Но веднаш нашол нова причина за шега. Прашал дали другарот го смета за птица. Зарем затоа му подарува само ситни зрна?
Кришна возвратил со досетка. Ги споредил птиците и учените брахмани. И едните и другите се нарекуваат двапати родени. Другарите ја слушале нивната игра со зборови. Кришна потоа му дал цела калинка. Мадхумангал радосно го примил дарот. Му возвратил со весели благослови. Му посакал среќа во средбата со саканата. Неговата шега станала израз на пријателство. Кришна се радувал на неговите зборови.
Во меѓувреме Јашода Го повикала Кришна. Му рекла дека оброкот е подготвен. Не сакала храната да се олади. Помошниците Му помогнале да се подготви. Јашода внимавала на секој детаљ. Нејзината грижа била полна со мајчинска љубов. Кришна и Мадхумангал станале за појадок. Другарите повторно се собрале околу Него. Тие споделиле храна и разговор. Веселиот дух продолжил и покрај трпезата.
Ова прераскажување доаѓа од Кришна-бхаванамрита. Папагалот го сокрива Радхиното име во молитва. Кришна му возвраќа со нежност и зрна калинка. Мадхумангал се претставува како вешт астролог. Во песокот исцртува карта на ѕвездите. Преку лебедот зборува за Кришниниот копнеж. Целата калинка станува награда за неговата шега. Јашода ги собира сите за утринскиот оброк. Во нивната дружба се среќаваат љубов и смеа. Така завршува оваа утринска лила.