Во цветната шума сакхиите забележале силна сандалова миризба. Го изговориле името Хари-чандана, навестувајќи Го и Кришна. Одговорот ја претворил досетката за Хари во прашање за лав. Што би правел лав со сандал, прашувал тој игрив одговор. Пријателката ја повикала другата да не се плаши и да продолжи да бере цвеќиња.
Сакхиите потоа прашале зошто повеќе не се слуша слатката флејта. Се запрашале дали синот на господарот на Враџа заминал далеку. Во одговор звукот бил припишан на шуплив бамбус раздвижен од шумскиот ветер. Нивното уверување дека ја слушаат Кришнината флејта било прогласено за заблуда. Зборовите за обичен сув бамбус станале дел од нивното задевање.
Следела забелешка дека пријателките насекаде зборуваат за крадецот на женските срца. Со тоа, им било речено, само ги откриваат сопствените желби. Радха ѝ се обратила на Лалита и се пожалила на немирното друштво. Кажала дека ќе се врати дома. Пријателките можеле да останат во шумата и да продолжат со својата игра.
Сакхиите ја замолиле прво да ја исполни целта поради која дошла. Потоа сите заедно можеле да си заминат. Пред нив имало шума со разновидни цветови и изобилен нектар. Понудиле од тие цветови да ѝ направат украси. Своите наговестувања повторно ги поврзале со чудесната миризба во близината.
Во разговорот повторно била посочена убавината на цветната шума. Била спомната и нагакешара меѓу достапните цветови. Не сакала нивниот разговор да продолжи со такви двосмислени наговестувања. Сакхиите пак се пошегувале со машките и женските имиња на дрвјата и повивките. Најпосле, под изговор за цвеќињата, ја повеле кон сеницата на Кришна.
Радха се движела полека, опкружена со сакхиите. Алките на нејзините нозе тивко ѕвонеле. Поетот ја опишува нејзината убавина преку пчели, цветови и светлина. Во средината на шумската сеница се наоѓал Кришна. Кога ги видел пријателките собрани во близината, повторно засвирел.
Звукот од флејтата ги запрел нивните движења при собирањето цветови. Рацете им затрепериле, а телата им се вкочаниле од чувствата. По образите им се појавиле знаци на возбуда. Во очите им се насобрале солзи што не успевале да ги задржат. Нивните обиди да ги скријат тие чувства не успеале.
Една сакхија ја потсетила Радха на нејзината претходна досетка. Таа ја нарекла флејтата обичен сув бамбус. Сега нејзината слава се покажувала преку самата Радха. Во одговор возбудата била припишана на студен ветер, а солзите на цветен полен. Радха со раздвижување на главата им го покажала своето незадоволство од задевањето.
Додека траел нивниот сладок разговор, Кришна излегол од сеницата. На Неговото лице се развила нежна насмевка. Гопиите се смириле и замолкнале кога Го здогледале. Тој полека се приближил, желен да ги слуша нивните зборови. Со љубезност ги поздравил и ги прашал дали се добро.
Кришна ги прашал што посакуваат и што може да направи за нив. Се претставил како домаќин во шумата, а нив како добредојдени гостинки. Ги повикал да ја прифатат Неговата почит и добредојде. Следеле нови остроумни одговори на Неговата покана. Радха била задоволна од двете блиски пријателки што со разговорот Му приредувале радост.