Кришна пристигнал со придружниците, а со нив била и Радха. Тој радосно ја замолил малку да ги подигне очите, чија живост ги зачудува и немирните птици чакора. Ја замолил да Му ја подари и својата насмевка. Нејзината сладост, рекол, го надминува нектарот на месечината. Радха срамежливо Му рекла да престане со милите зборови. Ѝ се чинело дека Неговата љубов се слуша само во она што го кажува. Во стих на санскрит Му кажала дека некогаш ѝ подарил тапан на љубовта чиј звук го восхитувал светот. Сега тој тапан замолкнал.
Кришна ја замолил да не зборува така. Убавиците со извиени веѓи можат вешто да фрлаат погледи искосо, но Тој се прашувал како би имал и миг спокој без Радха. Го споменал небото опкружено со ѕвезди и облеано со месечина. Дури сонцето му ја дава полната светлина. Во неговите зборови, сончевата светлина ја означува и Радха, ќерката на Вришабхану. Нава-Вринда ѝ рекла дека Кришна зборува искрено. Кришна рекол дека, додека го гледа нејзиното лице, не наоѓа ништо со што би можел да го спореди. Според Него, ни лотосот не е достоен да стои кај нејзините стапала. Ни огледало од скапоцен камен не може да се мери со ноктот на палецот на нејзиното стапало. И цела низа блескави месечини, рекол, не би била достојна да се принесе во арати пред нејзиното лице. Во зборот за низата месечини одѕвонува името на Чандравали.
Тогаш влегла Чандравали со Мадхави. Ја прашала дали го чула кажаното, а Мадхави потврдила. Кришна погледнал пред Себе и им рекол на другите дека владетелката е блиску. Сите станале во вознемиреност. Чандравали се приближила до Радха и ја ословила како Сатјабхама. Рекла дека дошла да го види чудесниот скапоцен камен што ѝ го испратил татко ѝ, Сатраџит. Нава-Вринда го зела Сјамантака од раката на Кришна и ѝ го покажала на Чандравали. Чандравали рекла дека слушнала оти тој цар меѓу скапоцените камења се појавил при матењето на млечниот океан. Мадхумангала ѝ потврдил. Таа додала дека таму се случило уште едно чудо. Нава-Вринда ја прашала на кое чудо мисли.
Чандравали објаснила дека данавите го грабнале садот со нектар од рацете на Дханвантари. Тогаш нејзиниот сопруг се појавил во невиден облик, познат како Мохини. Кришна си помислил дека владетелката сигурно Го препознала. Инаку, зошто токму сега би ја споменала Мохини? Чандравали рекла дека името ѝ прилега на Мохини, зашто го маѓепсала и Шанкара, господарот на јогите. Кој би можел да опише што тогаш би почувствувале тие самите? Присутните се прашувале како владетелката ја открила нивната толку вешто смислена постапка. Со насмевка, Чандравали ја прашала Сатјабхама дали би можеле и тие да го видат тој облик на Мохини. Радха ги намрштила веѓите и љубоморно Го погледнала Кришна.
Кришна сфатил дека зборовите повеќе не можат да ја спасат досетката. На глас рекол дека се преоблекол за да провери дали владетелката ќе може да Го препознае. Чандравали одглумила изненадување и извикала дека пред неа навистина стои нејзиниот сопруг. Мадхумангала Му рекол на Кришна дека владетелката Го победила со тоа што Го препознала. Сега веќе можел да престане да се смета за толку досетлив. Мадхави го споредила тоа со удар од гром врз човек што веќе го каснала црна змија. Чандравали ја прашала Мадхави зошто тагува во таков свечен миг. Ја повикала да се наслади на ретката убавина на Кришна. Радха во себе почувствувала колку тешко ѝ паѓа да зависи од туѓа волја.
Чандравали Му рекла на Кришна дека желбата да го види каменот ја довела до тоа да Го навреди. Кришна ѝ рекол слободно да Му забележи, зашто во нејзината милост бара засолниште. Од зад сцената се слушнало прашање дали е чуено она што требало да се чуе. Мадхумангала рекол дека зборува папагалот во рацете на дворскиот служител. Кришна си помислил дека токму умниот папагал ја предизвикал оваа непријатност. Птицата потоа ги повторила зборовите на Чандравали за нејзината намера да ја испрати Сатјабхама во домот на владетелот на Кундина. Радха воздивнала од мака и горчливо му се заблагодарила на папагалот. Во очај помислила да оди до езерото на Калија и таму да им се предаде на змиите. Таа си заминала со Нава-Вринда и Пингала. Чандравали побарала да Му каже нешто на Кришна, а Тој ја повикал да зборува слободно. Таа признала дека Му попречила во радоста на Неговите игри. Го замолила милостиво да ѝ дозволи да живее во населбата на господарот на краварите. Се надевала дека така ќе Му донесе радост.
