Радха пристигнала кај светилиштето на Сурја со Џатила, Лалита и Вишакха. Џатила тргнала напред да го подготви павилјонот за обожавање. Кундалата ја потсетила дека за обредот е потребен брахман. Џатила се согласила и ја испратила да најде вешт свештеник. Така Кундалата добила можност да Го доведе Кришна.
Лалита ѝ покажала на Радха дека местото е подготвено. Ја повикала да му се поклони на Сурја. Радха се поклонила и замолила да го види она по што копнее. Тогаш влегол Кришна, облечен како млад брахман. Зад Него доаѓале Мадхумангал и Кундалата.
Кришна ја видел Радха и се исполнил со радост. Во Себе ја споредил со светлина што ги радува Неговите очи. Радха оддалеку ја забележала темната боја на младиот брахман. Неговите странични погледи ѝ ја одзеле смиреноста. Таа тивко ѝ го кажала тоа на Лалита.
Потоа Радха внимателно Го погледнала уште еднаш. Препознала дека под брахманската облека се крие Хари. Својата возбуда ја споредила со месечев камен што се оросува од месечева светлина. Вишакха го потврдила Нејзиното препознавање. Кундалата, пак, ѝ ги претставила на Џатила двајцата учени брахмани.
Мадхумангал веднаш ја објавил својата вештина за Сурја-пуџа. Првото нешто што го побарал биле ладуа од шеќер. Џатила го препознала како пријател на Кришна. Го отстранила од обредот и го избрала другиот, кроток темнолик брахман. Токму на преправениот Кришна Му ја доверила Радхината пуџа.
Кришна ја продолжил играта и го поддржал отстранувањето на другарот. Џатила побарала брзо да биде принесена арѓја на Сонцето. Тој се свртел кон Радха и ја прашал како се вика. Џатила Му одговорила тивко, на уво. Кришна се преправил дека е изненаден од Нејзината прочуена добродетел.
Потоа ја повикал Радха да го земе бакарниот сад. Рекол дека ќе ја изговори мантрата. Радха го направила тоа со трепет. Но Неговите зборови носеле и лична молба за Нејзиниот поглед. На крајот ја додал формулата за почит кон Савитар, Сонцето.
Џатила се зачудила од стихот што никогаш порано не го слушнала. Ја прашала Кундалата каква е таа необична молитва. Мадхумангал одговорил со шега за наводна ведска гранка на цветниот лак. Со таа досетка ја прикрил љубовната смисла на Кришнините зборови. Сите се насмевнале, а засрамената Џатила дозволила обредот да продолжи.
Кришна ја повикал Радха со радост да го принесе дарот на Сонцето. Кундалата додала зборови што можеле да се разберат и како шега за Кришна. Радха Го погледнала со крајчето на очите. Тој ја довршил молитвата и побарал дар од цвеќиња. Радха принесла грст цветови од бандхука.
Мадхумангал побарал слатки и подготвена храна како награда за брахманите. Кришна го сопрел неговото настојување. Рекол дека пријателството со жителите на Гокула Му е доволна дакшина. Џатила уште повеќе се израдувала на младиот свештеник. Го поканила дома на гозба и ветила прстен со скапоцен камен.
Кришна ѝ предложил најнапред да го нахрани Мадхумангал. За Себе кажал дека треба да ѝ пренесе порака од Гарга на Паурнамаси. Пораката барала Радха да биде заштитена со молитва кај дрвото калпа. Кундалата ја поттикнала Џатила да ја доведе Паурнамаси и да го нахрани брахманот. Џатила заминала со Мадхумангал, оставајќи ги Кришна и сакхиите.
Кундалата со насмевка побарала награда од Радха за успешно завршената задача. На Нејзиното прашање што постигнала, одговорила дека зборува за Сурја-пуџа. Сакхиите ја продолжиле шегата за свештеникот и Неговата дакшина. Тогаш се слушнал повик дека пастирите не можат да го најдат стадото. Кришна заминал да ги собере кравите, со намера потоа повторно да се врати кај Радха.