Туласи ја прашала Малати дали до неа стигнала убавата вест. Паурнамаси го донела господарот на Враџа, Нанда, со неговото семејство во Саураштра. Малати се израдувала и сакала да ѝ ја пренесе веста на Радха во дворот на Мадхави. Туласи ѝ рекла дека Радха веќе не е таму. На денот кога ги разгледале сликите, Чандравали забележала траги од шумските игри на Радха. Ја задевала поради нив, па ја одвела во внатрешните одаи.
Малати побарала да чуе како се пошегувала Чандравали. Туласи ѝ ги пренела нејзините зборови. Чандравали се шегувала дека папагалите оставиле трага на градите на Радха, мислејќи дека гледаат калинка. Ја повредиле и средината на нејзината усна, зашто ја помешале со црвениот плод бимба. Скапоцениот ѓердан, рекла, го раскинале пауните, мислејќи дека е змија. Потоа ја нарекла Радха сестра и рекла дека престојот на Радха во шумата ѝ го боли срцето. Малати одговорила дека, иако е ситна, Радха е голема по својата среќа. Туласи се согласила и ѝ покажала кон покривот на дворецот. Таму стоел Хари и барал начин да се сретне со Радха. Каустубха блескал со повеќе од илјада зраци, засенувајќи го сонцето. Двете тргнале кон градинката кај одаите на Радха.
Пристигнал Кришна со Мадхумангала, кој носел папагал на златна пречка. Кришна рекол дека Неговата сакана блеска од љубов, но ќерката на владетелот од Видарбха ја задржува. Таа е како светилка поклопена со сад и не може да ја растера темнината во домот. Мадхумангала Го предупредил да зборува тивко, зашто дворските служители минувале насекаде. Кришна му се обратил на Каустубха како на пријател. Го замолил да го пригуши сјајот, зашто по него слугинките би можеле да Го следат. Нава-Вринда дошла по налог на владетелката да го земе папагалот. На молба на Кришна, Мадхумангала ѝ ја подал златната пречка со птицата.
Кришна ѝ го доверил на Нава-Вринда копнежот да ја види Радхика, која во дворските одаи ја знаеле како ќерката на Сатраџит. Се сетил на нејзиното благоухание и на сјајот на скапоцените обетки врз образите. Нава-Вринда мислела дека средбата тешко ќе се оствари. По толкуте досетки владетелката и самата станала вешта, па сега од наклонетост ја држела Сатјабхама блиску како сопствената сенка. Мадхумангала се зачудил што Каустубха, и покрај молбата, сè уште го осветлува покривот. Кришна му рекол дека таа светлина доаѓа од друго место. Нава-Вринда ја забележала Пингала, пријателката на Бхама, како се приближува со Сјамантака. Пингала со срамежливост рекла дека Сатраџит го испратил скапоцениот камен за својата ќерка Сатја. Кришна радосно го доближил каменот до срцето. Средбата со една од придружничките на Радха, рекол, Му отворила пат до самата Радха.
Мадхумангала прашал каков пат има на ум. Кришна објаснил дека ќе се облече како млада жена и ќе ја придружува Пингала со скапоцениот камен. Се надевал дека владетелката ќе Му дозволи да влезе и дека таа ноќ ќе ја израдува Радха со нејзините очи како на срна. Нава-Вринда се согласила дека досетката тешко ќе се забележи. Вечерта се приближувала. Кришна ја испратил Нава-Вринда во внатрешните одаи, а Самиот се повлекол со Мадхумангала и Пингала за да ја облече женската облека.
Чандравали седела во одајата украсена со скапоцени камења, опкружена со своите придружнички. Радха била покрај неа, од левата страна. Чандравали ја нарекла Сатја и на шега ја прашала зошто е немирна како срна, иако во дворецот ѝ се укажува голема почит. Ја прашала дали сè уште се сеќава на радоста со Ванамали, Кој носи шумски венец. Радха се насмевнала и прашала зошто би копнеела по Ванамали кога тука ја има секоја радост. Нава-Вринда го донела папагалот од Камарупа за кој Чандравали веќе слушнала. Владетелката се израдувала на убавината на птицата, а Нава-Вринда додала дека птицата е и исклучително умна. Чандравали му наредила на дворскиот служител Саувидала да го нагости папагалот со зрели калинки. Тој ја зел птицата и заминал.
Мадхумангала се вратил со Пингала и со преоблечениот Кришна. Рекол дека Сатраџит ги испратил двете жени да ѝ го предадат Сјамантака на Сатја. Чандравали се восхитила на убавината на непознатата. Прашала која е таа темна убавица, чиј сјај прави дворскиот трем да изгледа како да е од сафир. Нава-Вринда ја претставила како Ратханги, среќна врсничка на Сатја. Радха Го препознала Кришна и се насмевнала. Мадхави го прашала Мадхумангала зошто гостинката е покриена со превез и се срами како нова невеста дури и во женските одаи. Пингала рекла дека срамежливоста ѝ е во природата. Нава-Вринда рекла дека Ратханги копнее да ѝ прозбори на својата пријателка, но се срами пред владетелката. Ја замолила да ја испрати Бхама во златниот дворец за да се видат таму. Чандравали ѝ рекла на Сатја да појде во златниот дворец и да ја прегрне Ратханги. Радха со насмевка се согласила и си заминала со Кришна и придружбата.
Чандравали ѝ рекла на Мадхави дека слушнала оти и нејзината сестра Радха имала скапоцен камен што блескал како сонцето. Од место што не се гледало, се слушнал гласот на папагалот. Ги повторувал зборовите на Кришна за саканата што блеска како светилка поклопена со сад. Чандравали се свртела и ја повикала Мадхави да слушне. Папагалот продолжил со стихот за копнежот по Радхика, позната како ќерка на Сатраџит. Чандравали со тага ја прашала Мадхави дали го чула она што требало да го чуе. Птицата потоа ги повторила зборовите за Пингала, скапоцениот камен и женската облека. Мадхави одговорила дека ги чула зборовите и го разбрала планот.
Чандравали се запрашала како таа би можела да биде среќна ако Сатја остане во внатрешните одаи. Решила да најде начин да ја испрати во домот на владетелот на Кундина. Мадхави го одобрила предлогот. Чандравали се зачудила на вештината со која ги надмудриле и покрај нивната претпазливост. Ја повикала Мадхави да појдат во златниот дворец и двете заминале.
