← Приказни од Лалита-мадхава
Лалита-мадхава · чин 9 · стихови 52–66 и придружен дијалог

Средбата кај манговото дрво

Откако ги разгледуваат последните слики од Матхура, Радха и Кришна одат кон Јамуна. Кај шумското скривалиште, Чандравали доаѓа да го побара сафирниот лик на Кришна.

Додадена:

Кришна со споени дланки ѝ се обраќа на Чандравали покрај Јамуна, додека Радха е делумно скриена зад манговото дрво.
Уметничка илустрација на приказната

Кришна ја посочил сликата со Вјомасура. Тоа, рекол, е местото каде што Ослободувањето го избрало Вјомасура за сопруг. Мадхумангала едвај успеал да го изговори името на Акрура. Радха извикала дека не знае што да прави и се онесвестила. Кришна вознемирено ја прегрнал и ѝ рекол да не се плаши, бидејќи пред неа има слика. Кога дошла при себе, Радха рекла дека таа случка боли дури и кога е насликана. Нава-Вринда го препознала почетокот на заминувањето за Матхура. Кришна ја замолил да преминат на следната слика. Штом ќе се сетел на многуте тажни извици на Радха при тоа заминување, ѝ рекол, чувствувал како срцето да Му се распукува.

Пред сликите од Матхура, Нава-Вринда Му оддала почит на Кришна, Кој го убил царскиот перач, го благословил ткајачот и носел венец од даманака. Тој му бил мил на Судама. Кришна се насмевнал и ѝ укажал на љубовта на продавачите на бетел. Рекол дека Го обоиле на два начина, со бетелот и со својата наклонетост. Радха прашала зошто прескокнале една слика. Кришна забележал дека таа веќе ја гледа дворската служителка што Го држи за работ на жолтата облека. Нава-Вринда се насмевнала и ја наведнала главата. Кришна на шега рекол дека служителката е вешта гласничка, наклонета кон Радха, која Го моли да Го врати во Гокула. Радха Го прашала уште колку може да прикрие од слава за која веќе зборува целиот свет.

Нава-Вринда покажала како пчелите го оставаат моќниот слон, иако ги хранел со мирисниот сок, и одат кон шумскиот венец на Хари. Во тоа ја видела предноста на служењето на Хари. Кришна го споредила со темен облак што ги плаши борачите, ја одзема жештината и му дава живот на светот, а го запира подемот на Камса. Радха прашала кого Кешава го повлекол за косата и го соборил од подиумот. Нава-Вринда ѝ одговорила дека тоа е злобниот владетел, а Радха се израдувала. Сенките се смалиле и Кришна рекол дека првата стража од ноќта сигурно поминала. Ги повел кон брегот на Јамуна.

Близу подножјето на Својот извајан лик, Кришна го препознал скривалиштето меѓу тамаловото и манговото дрво. Таму ги познавал тајните на љубовните игри. Обраќајќи ѝ се на Радха, Кришна рекол дека нејзиното едно лице, налик на месечината, создало цела низа месечини. Се одразувало врз рубинскиот под, во водите на Јамуна и во скапоцениот Каустубха. Пристигнала Чандравали со Мадхави. Чандравали рекла дека разделбата ја довела во Вриндаван и дека сафирниот лик на Кришна ѝ останал единствена утеха. Мадхави слушнала дека Кришна тргнал во поволен миг и дека сè уште е некаде таму. Уште не заминал во Брахмалока. Чандравали го почувствувала Неговиот мирис и заклучила дека е блиску. Токму тогаш Кришна ја повикал Радха да дојде до влезот на скривалиштето за миг одмор. Нава-Вринда се зачудила кога ја видела Радха како со намуртени веѓи и наведнато лице се засолнува зад манговото дрво. Чандравали погледнала напред и Го здогледала Кришна на влезот.

Кришна зборувал за средба во скривалиштето во која би можел да ужива без страв. Чандравали помислила дека ја видел, зашто во Неговите зборови слушнала алузија на нејзиното потекло од Видарбха. Мадхави ѝ рекла дека ползавците ја кријат од поглед. Можеби копнежот Му ја донел пред очи, па ја посоветувала ненадејно да Му пристапи и да Го израдува. Кришна ја споредил Рукмини со нов ѓердан. Таа, рекол, со светлиот поглед и убавите особини заслужува место крај Неговото срце. Се прашувал зошто сега не е до Неговиот врат. Чандравали пристапила и застанала пред Него, гледајќи Го од страна. Кришна радосно се зачудил како од зад манговото дрво се појавила кај коренот на тамалот. Кога Чандравали збунето погледнала кон Нава-Вринда, таа потврдила дека пред Него стои самата владетелка. Кришна се изненадил колку изгледот и однесувањето личат едно на друго. Почнал да ја спомнува Сатјабхама, но Нава-Вринда Му дала знак со окото. Чандравали тивко и со жал рекла дека сега ја видела длабочината на Неговата љубов.

Кришна сфатил која е пред Него и се обидел да ја прикрие забуната. Ја прашал зошто верната Бхама е нерасположена и рекол дека срцето Го боли што не ја знае причината. Чандравали ја повикала Мадхави, која веднаш ѝ пристапила. Кришна тивко го замолил младото мангово дрво да се рашири и да ја скрие Радха од очите на Рукмини. Мадхави ѝ покажала на Чандравали втор лик под манговото дрво. Чандравали погледнала накосо и ја наведнала главата. Кришна увидел дека дрвото не Му помогнало и решил да се послужи со досетка. Ја замолил Чандравали да го крене лицето, пред кое и месечината, со белегот налик на зајак, би се засрамила. Рекол дека го боли да ја гледа така тажна. Таа Му била помила и од сопствениот живот.

Мадхави Го предупредила да не ѝ ги упатува тие нежни зборови на жената пред Него, бидејќи таа не е Сатја. Кришна се преправил дека конечно ја разбрал забуната. Рекол дека Нава-Вринда ја создала жената до Мадхави со својата вештина, додека вистинската владетелка стои под манговото дрво. Побрзал до дрвото и ја замолил ќерката на владетелот од Кундина да не Му се лути. Во стихот ја опишал како дошла од своите одаи со срце исполнето со блага наклонетост. Нава-Вринда одговорила дека владетелката е до Мадхави. Кога Кришна прашал дали жената кај мангото е привидение, Нава-Вринда ја претставила како нејзината драга пријателка Сатја. Кришна се пошегувал дека милоста на владетелката сигурно е толку голема што и на пријателките им ја пренесува својата сличност. Радха си помислила дека најдобро е да се оддалечи.

Со насмевка Чандравали ѝ укажала на пријателката дека усните на Мукунда личат на зрно гунджа. Во средината биле темни како каџал, а црвенилото им било светло како млад лист. Кришна ѝ рекол да не се сомнева. Додека мирисал благоухано парче карпа, објаснил, на усните Му се залепил мошус. Чандравали одговорила дека уште од детството ја учеле доволно и дека сега нема потреба од дополнителна поука. Мадхави ја потсетила дека треба да Му се пристапува на владетелот во соодветен миг. Ја замолила да побара прошка од Господарот на Дварака за нивната непромисленост. Кришна возвратил со шега за змијата и мангустата. Потоа ги споил дланките и ја замолил Чандравали да се смилува, велејќи дека таа Му е помила од животот и дека темнината не може да ја допре таа месечева српка. Мадхави Му рекла да престане така да ѝ се обраќа, бидејќи пред Него не е Сатјабхама. Кришна се согласил на шега и рекол дека нејзиниот гнев не е вистински.

Чандравали рекла дека ја боли само што Го гледа Кришна толку вознемирен. Го замолила да се опушти и да продолжи со игрите, па со својата придружба се вратила во дворските одаи. Кришна рекол дека сега и тие можат да си одат. Пред да замине, се сетил на страничниот поглед што Радха Му го упатила и на нејзиното избледено лице кога играта била прекината. Кога ја видела Чандравали, Радха ја наведнала главата и се скрила зад мангото. Кришна рекол дека таа Радха, скриена зад дрвото, наоѓа засолниште во Неговото срце.

Извор: Лалита-мадхава · чин 9 · стихови 52–66 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноПапагалот што ја откри тајната
Единствени IP адреси на оваа страница: —