Гостинката ја прашала Радха за Кришна. Таа сакала да ја разбере Неговата разделба од гопиите. Зборувала за болката што ја видела во Вриндаван. Радха ја слушнала нејзината загриженост. Потоа ѝ понудила одговор од Своето срце. Ја замолила внимателно да слуша. Она за што зборувала било наречено према. Тоа не била само лесна или пријатна емоција. Радха ја опишала како љубов што бара добро за саканиот. Пријателките се собрале околу Неа.
Радха рекла дека према е длабока и тешка за објаснување. Зборовите сами по себе не ја исцрпуваат нејзината смисла. Човек може да ја забележи во постапките на оној што сака. Во таквите постапки радоста на саканиот е важна. Љубовта не се мери со богатство или пофалби. Таа не се појавува само кога сè е лесно. Според Радха, може да остане силна и покрај пречките. Таа употребила силни слики за да ја опише. Љубовта е како светлина што опстојува во темнина. Гостинката слушала со внимателна љубопитност.
Радха зборувала и за гопиите на Вриндаван. Тие го сакале Кришна и копнееле по Него. Но нивната грижа не завршувала со сопствената желба. Во срцето ја носеле и Неговата добросостојба. Се прашувале дали Неговите нежни стапала ќе се повредат. Шумските патеки можеле да бидат покриени со камчиња. Дури и во разделба мислеле на Неговата удобност. Радха во тоа гледала пример за несебична љубов. Таа сакала гостинката да го препознае тој поглед. Не само болката, туку и грижата што живее во неа.
Потоа Радха се сетила на ноќта на раса. Кришна и Таа се оддалечиле од другите гопии. Во шумата биле заедно извесно време. Но Радха помислила и на Своите пријателки. Тие го барале Кришна и чувствувале разделба. Таа не сакала нивната тага да биде заборавена. Затоа предложила да почекаат за момент. Сакала пријателките да можат да ги најдат. Кришна ја разбрал Нејзината грижа. Во расказот на Радха Тој мислел и на дружината.
Според Радхиното разбирање, Кришна потоа заминал. Тој ја оставил на меко место во шумата. Неговото отсуство ја исполнило со силен копнеж. Гостинката токму таа болка ја видела и запомнила. Но Радха му дала на настанот поинакво значење. Таа верувала дека Кришна сакал гопиите да се обединат. Сакал тие да ја разберат и да бидат блиски со Неа. Радха не ја одделувала Својата радост од нивната. Пријателките наскоро дошле и Ја пронашле. Тие Ја утешиле во Негово отсуство.
Гостинката се прашувала како Радха може да знае. Дали навистина го познава умот на Кришна? И дали Тој ги разбира Нејзините мисли? Прашањата останале важни за неа. Радха одговорила со доверба во нивната блискост. Таа рекла дека меѓусебно ги познаваат срцата. Нивната љубов не ја опишувала како надворешен украс. Таа ја споредила со длабоко заедничко живеење. Како златен и син лотос во исто езеро, така ги замислила нивните два облика.
Радха употребила и слика на светилка. Пламенот ја растерува темнината околу себе. Но ветерот може да го направи пламенот неспокоен. Во Нејзиниот опис ветерот е разделбата. Пријателките внимателно го заштитуваат светлото. Тие помагаат Радха и Кришна повторно да се сретнат. Така нивното пријателство станува служба. Сакхиите не се заборавени во приказната за љубовта. Тие помагаат да се зачува нејзината светлина. Гостинката ги слушала овие поетски споредби.
Радха го нарекла Своето срце ковчег со скапоцености. Тие скапоцености биле тајните на љубовта. Ковчегот не бил предмет што треба да се купи. Тоа била слика за нешто драго и внатрешно. Таа ѝ го отворала на доверливата гостинка. Ја замолила внимателно да ги чува тие зборови. Не секоја вистина треба да стане јавна шега. Некоја доверба бара нежност и почит. Кришна, сè уште преправен, го слушал одговорот. Сега знаел повеќе за она што сакал да го дознае.
Гостинката не ги оставила прашањата таму. Таа посакала да види доказ за таа блискост. Ако Радха и Кришна ги знаат мислите еден на друг, како тоа може да се покаже во овој миг? Радха ја слушнала новата љубопитна молба. Нејзините пријателки останале покрај Неа. Разговорот повторно добил разигран тон. Но тајната на гостинката сè уште не била откриена. Одговорот ќе дојде преку Радхината медитација. И преку неочекуваното појавување на Кришна.
Ова е третиот дел од четири поврзани прераскажувања. Тој е инспириран од поемата „Шри Према-сампута“. Радха ја објаснува љубовта што се грижи за саканиот. Таа зборува за гопиите и нивната грижа за Кришна. Го раскажува Своето разбирање на разделбата во шумата. Ги опишува Радха и Кришна како два лотоса во едно езеро. Пријателките ја чуваат светилката на нивната љубов. Ковчегот со скапоцености е поетска слика за срцето. Ова прераскажување не е дословен превод на поемата. Во последниот дел гостинката ја открива Својата тајна.