Утрото го осветлило дворот на Радха. Цветните лози се наведнувале над патеката. Радха била со Своите драги пријателки. Меѓу нив биле Лалита и Вишакха. Одеднаш во дворот пристигнала непозната девојка. Таа седнала тивко и го покрила погледот со превез. Нејзината облека и украси биле прекрасни. Сјајот на нејзината појава ги привлекол пријателките. Но никој од нив не знаел која е гостинката. Радха прва го забележала нејзиното присуство.
Таа ѝ се обратила на Лалита со чудење. Ја замолила да ја погледне девојката во дворот. Гостинката изгледала како да дошла од небесен свет. Нејзината нежна појава будела љубопитност. Радха посакала да ја запознае. Сакала гостинката да се чувствува добредојдена. Лалита и Вишакха се приближиле до неа. Со внимание ја прашале како се вика. Ја прашале и од каде дошла. Но девојката останала тивка.
Пријателките се погледнале меѓу себе. Тие не сакале да ја вознемират непознатата. Можеби била срамежлива пред новото друштво. Можеби носела мисла што тешко се изговара. Вишакха се обидела повторно да ја охрабри. Лалита чекала со будно внимание. Нивните прашања не донеле одговор. Гостинката сè уште го држела превезот. Тишината станувала сè понеобична. А Радха решила Самата да ѝ се обрати.
Радха пристапила со нежност кон девојката. Ја прашала дали навистина е небесна божица. Сакала да знае што ја довело во Враџа. Нејзините зборови не биле укор. Тие биле покана за пријателство. Радха се восхитувала на убавината на гостинката. Но уште повеќе сакала да го разбере нејзиното срце. Гостинката и натаму не одговарала. Тогаш Радха помислила дека можеби ѝ е потребна помош. Сакхиите останале блиску до двете.
Радха ја прашала дали има некаква грижа. Можеби нејзината тишина била знак на тага. Можеби била уморна од патот. Радха не сакала да извлече погрешен заклучок. Затоа продолжила да прашува со трпение. Ја охрабрила гостинката да им се довери. Ниту Лалита ниту Вишакха не ја напуштиле. Нивното присуство покажувало грижа. Дворот бил место каде што можела да се отвори. Но одговорот сè уште се одложувал.
Девојката не била обична посетителка. Под нејзината облека се криел Самиот Кришна. Тој дошол во прекрасен женски лик. Го сокрил Својот идентитет од Радха. Не Неговата вообичаена флејта, туку тишината Го претставувала. Пријателките гледале една небесна гостинка. Читателот веќе ја знае тајната на Неговото доаѓање. Но Радха продолжувала да бара одговор. Кришна слушал како Таа ѝ нуди пријателство. Неговото молчење ја продолжувало играта.
Радха не сакала девојката да си замине осамена. Таа посакала да ја чуе нејзината приказна. Сакхиите со љубопитност ги следеле погледите. Дали гостинката дошла да побара совет? Дали барала некого во Вриндаван? Или само не знаела како да започне разговор? Секое прашање оставало простор за одговор. Радха не ја мерела гостинката според нејзиното потекло. Таа прво ѝ покажала топлина. Токму таа топлина ја отвора нивната средба.
Најпосле тишината почнала да попушта. Гостинката го подигнала погледот кон Радха. Нејзиниот глас предизвикал ново чудење. Таа можела да одговори на нивните прашања. Радха и пријателките внимателно слушале. Сега не морале да нагаѓаат во тишина. Непознатата можела да им каже од каде е. Можела да ја открие и својата грижа. Кришна сепак го задржал Своето преправање. Разговорот допрва требало да започне.
Радха ја пречекала гостинката како пријателка. Лалита и Вишакха останале сведоци на средбата. Секоја нивна реакција била дел од дружината. Кришна ја слушнал искрената покана на Радха. Неговата тајна сè уште била скриена. Но Неговата љубопитност веќе нашла пат до Неа. Следните зборови ќе го насочат разговорот кон флејтата. Потоа ќе се отвори прашањето за љубовта. Тивката гостинка носела повеќе отколку што изгледало. Во дворот започнала една долга духовита лила.
Ова е првиот дел од четири поврзани прераскажувања. Тие се инспирирани од „Шри Према-сампута“. Делото е поема на Вишванатха Чакраварти Тхакур. На почетокот Кришна доаѓа во лик на небесна девојка. Радха, Лалита и Вишакха ја пречекуваат. Радха се прашува зошто гостинката молчи. Таа ѝ нуди блискост и можност да зборува. Прераскажувањето не е дословен превод на стиховите. Следниот дел го продолжува истиот разговор. Неговото срце е вниманието кон непознатата гостинка.