Попладневното Сонце го осветлувало шумскиот храм. Таму требало да се изврши обожавањето на Сурја. Радха и гопиите биле заедно во Вриндаван. Малку пред тоа тие весело се дружеле со Кришна. Тогаш пристигнала вест за доаѓањето на Јатила. Пријателките веднаш се упатиле кон храмот. Јатила ја чекала Радха и била љубопитна. Таа сакала да знае зошто се задржале толку долго. Радха ѝ одговорила дека биле на капење. Потоа Јатила прашала за Кундалата.
Радха рекла дека Кундалата барала свештеник. За обредот бил потребен некој да ги води молитвите. Во тој миг Кундалата навистина се појавила. Со неа дошол млад свештеник во бела облека. Тој носел книга и света трева во рацете. Неговиот глас бил мирен и пријатен. Пријателките веднаш препознале кој е тој. Тоа бил Кришна, вешто облечен поинаку. Радха ги спуштила очите со тивка насмевка. Јатила не ја препознала Неговата вистинска појава.
Кундалата го претставила младиот свештеник. Таа рекла дека е ученик на мудрецот Гарга. Го пофалила неговото знаење и однесување. Јатила се израдувала на неговото доаѓање. Таа го замолила да ја поведе Радха во обожавањето. Кришна љубезно го прифатил барањето. Тој изговорил благослов со смирен глас. Гопиите се погледнале меѓу себе. Тие знаеле повеќе отколку што можеле да кажат. Но обредот требало да започне со почит.
Кришна ја замолил Радха да ги подготви принесувањата. Цвеќињата што ги собрале биле поставени близу олтарот. Пријателките помагале со сè што било потребно. Мирисот на цветовите го исполнувал храмот. Сончевата светлина паѓала врз принесените дарови. Радха внимателно ги следела упатствата. Кришна ги изговарал молитвите за Сонцето. Неговиот благ глас одекнувал во храмот. Јатила слушала со задоволство. Гопиите се труделе да ги скријат насмевките.
Мадхумангал исто така бил во близина. Тој понудил да изговори молитва. Неговиот поглед го привлекле подготвените јадења. Јатила не сакала тој да го води обредот. Таа го пофалила младиот свештеник што го донела Кундалата. Кришна продолжил да ѝ помага на Радха. Сакхите ги чувале своите мисли во тишина. Секој збор на Јатила им носел нова причина за смеа. Сепак тие останале собрани и внимателни. Молитвата се приближувала кон својот крај.
Кришна ја повикал Радха да го обиколи храмот. Таа го сторила тоа со почит. Потоа се наведнала за да го изрази своето поклонување. Во Нејзината плетенка била скриена Неговата флејта. При движењето флејтата се излизгала надвор. Таа паднала и направила јасен звук. Радха не забележала веднаш што се случило. Но Јатила го слушнала падот. Таа брзо го погледнала предметот на земјата. Пријателките се нашле пред ново изненадување.
Јатила ја подигнала флејтата и се налутила. Таа ја прашала Радха како дошла таму. Гопиите виделе дека треба брзо да одговорат. Кундалата се обидела да ја смири постарата жена. Кришна сè уште стоел во облеката на свештеник. Јатила не сфаќала дека флејтата е Негова. Тој внимателно го следел нивниот разговор. Радха и сакхите ја слушале Јатила. Неочекуваниот звук ја открил скриената флејта. Но не ја открил и вистината за свештеникот.
Јатила сакала флејтата да биде однесена настрана. Младиот свештеник можел да ја земе со себе. Така Кришна повторно го добил Својот инструмент. Она што било изгубено за време на играта се вратило. Пријателките го разбрале необичниот пресврт. Кундалата ја чувала тајната на облеката. Радха ги погледнала Своите сакхи. Кришна останал смирен пред Јатила. Сите внимавале разговорот да не ја открие шегата. Обредот завршил, а тајната останала со пријателите.
По молитвата дошло време дружината да се раздели. Радха и гопиите се подготвиле да се вратат. Јатила го продолжила патот со нив. Кришна го напуштил храмот со Своите другари. Флејтата била повторно кај својот сопственик. Но нејзиното патување им дало многу за раскажување. Лалита и Вишакха ја паметеле играта. Кундалата го паметела доаѓањето на свештеникот. Радха ја носела радоста на средбата во срцето. А храмот повторно се смирил во попладневната светлина.
Оваа приказна е прераскажана според петнаесеттата глава. Гопиите брзаат кон храмот кога пристигнува Јатила. Кундалата го доведува преправениот Кришна. Јатила го замолува да го води обожавањето. Радха и пријателките ги принесуваат подготвените дарови. За време на поклонувањето паѓа скриената флејта. Јатила ја зема без да ја препознае целата шега. Кришна ја добива назад како младиот свештеник. Пријателките ја чуваат тајната на заедничката лила. Тие заминуваат со спомен за необичната служба.