Радха и Кришна со пријателите ја посетиле есенската шума. Пределот бил украсен со зрели плодови и светли цветови. Лебедите се огласувале близу водата. На земјата лежеле пердуви што ги оставиле пауните. Пријателите забележале дрво полно со зрели плодови. Под неговите гранки имало пријатна сенка. Сите седнале да одморат под дрвото. Набргу слушнале необичен разговор над себе.
Машките и женските папагали се препирале на гранките. Едните сакале да ја фалат убавината на Кришна. Другите со еднаква љубов зборувале за Радха. Шука и Шари станале познати по таквата духовита размена. Нивните зборови го привлекле вниманието на друштвото. Радха ги погледнала птиците со интерес. Кришна се подготвил да ја слуша нивната расправа. Пријателите се насмевнале на гласовите меѓу лисјата.
Папагалите најпрво зборувале за шумата. Едните тврделе дека му припаѓа на Кришна. Другите одговарале дека Радха е нејзината кралица. Секоја страна имала подготвен одговор. Птиците ги споредувале шумата и нејзините плодови со своите сакани. Нивната расправа станувала сè пожива. Иако се натпреварувале со зборови, ги водела љубов. Радха и Кришна со радост ја слушале нивната довитливост.
Папагалите на Кришна ја славеле Неговата сила. Се сетиле како го подигнал ридот Говардхан. Зборувале за Неговата убавина и славните дела. Сакале сите да знаат колку им е драг. Шари одговорила со свои духовити зборови. И таа не сакала да остане без одговор. Пријателите се смееле на нејзината храброст. Разговорот продолжил без да ја изгуби разиграноста.
Потоа се слушнале пофалби за Радха. Шари зборувала за Нејзината убавина и добрина. Ги спомнала Нејзините вештини во песна и танц. Ја пофалила и нежноста на Нејзините зборови. Радха со своите доблести го привлекува и Кришниното срце. Кришна внимателно ги слушал зборовите за Неа. Радхините пријателки се израдувале на пофалбите. Под дрвото повторно се виделе насмевки и се слушнала смеа.
Шука потоа зборувал за Кришнината флејта. Нејзиниот звук ги привлекува суштествата на Вриндаван. Мелодијата ги потсетува слушателите на љубовта кон Кришна. Шари имала уште нешто да каже за Радха. Двете птици се надоврзувале една на друга. Понекогаш едната говорела сериозно, а другата се шегувала. Ниту една не сакала да ја заврши својата песна на пофалба. Радха и Кришна го следеле секој одговор.
Папагалите продолжиле да раскажуваат за својот сакан пар. Едните се восхитувале на Кришнините подвизи. Другите ја истакнувале Радхината привлечност и љубов. Ги користеле сликите на цвеќиња, плодови и пчели. Нивните споредби биле полни со досетливост. Слушателите уживале во секој нов пресврт. Нивната препирка станала весела прослава. Сите ја почувствувале љубовта зад зборовите.
Кога разговорот се смирил, Радха и Кришна биле задоволни. Тие ги замолиле пријателите да ги наградат птиците. Лалита се погрижила женските папагали да добијат зрело грозје. Субала им понудил зрна од зрели калинки на машките папагали. Така секоја група добила вкусен дар. Птиците ја примиле наградата за својата песна. Пријателите уживале во среќниот завршеток. Сенката под дрвото повторно се исполнила со мир.
Радха и Кришна потоа продолжиле да ја разгледуваат шумата. Есенските цветови ја украсувале нивната патека. Пријателите ги придружувале низ живописниот предел. Разговорот на птиците останал во нивното сеќавање. Секоја пофалба открила нешто драго за слушателите. Шумата им дала и плодови и песна. Птиците на свој начин го збогатиле денот. Радха и Кришна ја продолжиле прошетката со радост.
Ова прераскажување следи дел од тринаесеттата глава. Папагалите се расправаат кого повеќе треба да фалат. Нивните зборови се игра, исполнета со преданост. Кришна е славен за убавината, силата и музиката. Радха е славена за песната, танцот и доблестите. Нивните пријатели им возвраќаат на птиците со дарови. Сите заедно ја делат радоста на слушањето. Убавите зборови стануваат дар што се памети.