Во Вриндаван пристигнала пролетта. Бил денот на празникот Васанта-панчами. Јасминовите цветови се отворале на лозите. Пчелите летале од цвет на цвет. На манговите дрвја се појавиле млади пупки. Нежен ветер го носел мирисот на шумата. Радха го гледала прекрасниот пролетен предел. Но Кришна не бил покрај Неа во тој миг.
Убавината на пролетта го разбудила Нејзиниот копнеж. Радха посакувала повторно да го види Кришна. Нејзините пријателки ја забележале тагата. И ним им недостигало Неговото друштво. Вринда им се приближила во шумата. Сакала со зборови да ги развесели. Една пријателка ѝ раскажала за Радхините чувства. Потоа ѝ кажала како другарките се обиделе да помогнат.
Една гопија започнала песна во пролетна рага. Другите пријателки ја придружиле. Таа пеела за шумата полна со бои и мириси. Во нејзините зборови пролетта повикувала на средба. Расцутените лози изгледале како штотуку да се разбудиле. Пчелите ги посетувале нивните цветови. Секој стих ѝ го приближувал на Радха споменот за Кришна. Песната станала нежна утеха за Нејзиното срце.
Пријателката пеела и за манговите пупки. Ги спомнала кукавиците што се огласувале меѓу дрвјата. Шумскиот ветер носел мирис на каранфилче и сандал. Песната потсетувала на звукот на флејта и тапан. Гопиите ја исполнувале мелодијата со надеж. Тие ја замислувале Радха повторно покрај Нејзиниот сакан. Секоја слика од природата станувала дел од песната. Песната ја привлекла и вниманието на Кришна.
Кришна се појавил пред Вринда и гопиите. Средбата ја изменила тагата во радост. Радха повторно можела да Го види. Пријателките се израдувале заедно со Неа. Пролетната шума го опкружувала нивното друштво. Цветовите и пчелите сè уште ја исполнувале градината. Сега песната продолжила во присуство на Кришна. Радха и Кришна запеале заедно.
Нивната песна ја следела мелодијата на пролетта. Кукавица запеала долга чиста нота. Радха и Кришна го повториле нејзиниот звук. Нивните гласови се разлеале низ шумата. Потоа во песната нашло место и зуењето на пчела. Таа собирала сладок нектар од пролетен цвет. Двајцата го претвориле малиот звук во музика. Пријателките ги слушале со задоволство.
Песната го прославувала и миризливиот ветер. Тој полека минувал низ цветните гранки. Оддалеку се слушнале музички инструменти. Радха и Кришна со радост го следеле ритамот. Пауните ги рашириле своите пердуви и заиграле. Нивните бои додале убавина на празникот. Гопиите ја споделувале радоста на песната. Природата и друштвото како заедно да празнувале.
Пријателките фрлале миризлив шарен прав. Бојата се подигнувала во воздухот околу нив. Пролетните цветови веќе го исполнувале пределот со полен. Смеа и музика се мешале со нежниот ветар. Радха и Кришна биле украсени со празнични бои. Нивната радост се гледала во лицата на пријателките. Тагата од разделбата повеќе не го водела разговорот. Заедничката средба станала срцето на празникот.
Вринда ја слушнала приказната за песната и средбата. Пријателките ѝ го пренеле она што го виделе. Тие не ја заборавиле утехата што ја донела песната. Ниту пак радоста кога се појавил Кришна. Радха нашла друштво во грижата на Своите пријателки. Кришна го споделил со Неа пролетното славење. Птиците, пчелите и цветовите биле дел од глетката. Така нивната средба останала во сеќавање како песна.
Ова прераскажување следи дел од дваесет и деветтото поглавје. Пролетта најпрво го буди копнежот на Радха. Пријателките одговараат со песна и внимание. Кришна доаѓа, а Радха и Тој пеат заедно. Кукавицата и пчелата им даваат музичка инспирација. Пауните и гопиите го збогатуваат празникот. Средбата ги поврзува природата, пријателството и љубовта. Песната покажува како утехата може да прерасне во радост.