Кога папагалот замолкнал, Радха ја зела Својата вина валлаки. Таа го држела жичениот инструмент во Своите раце. Кришна ја држел Својата флејта хамсика. Радха и Кришна започнале да пеат и да свират. Изгледало како секој да сака да го надмине другиот со музичката вештина.
Поемата раскажува дека Нивната музика ја претворала водата во камен. А каменот под истите звуци се претворал во вода. Потоа расказот го насочува погледот кон мудреците во Сатјалока. Нивните срца биле сосредоточени на созерцување на недвојноста. Но и тие срца се стопиле од музиката и потекле кон земјата.
По извесно време, Радха и Кришна влегле во престојувалиште украсено со скапоцености. Таму седнале со радост. Служителките вешто изработиле цветни појаси, обетки, ѓердани и венци за глава. Подготвиле постела и балдахин од цветови. Направиле и цела цветна куќичка за Радха и Кришна.
Од цветови обликувале различни лози и дрвја. Меѓу нивните изработки имало и ликови на елени и птици. Додека Радха и Кришна седеле, служителките им принеле вкусни шумски плодови. Им послужиле и корени од шумата. Кон тие дарови додале листови бетел.