Во цветните шумички околу Радха-кунда бил собран кругот на пријателките. Лалита седела со сакхиите под едно дрво. Вринда и Нандимукхи се радувале на блискоста на Радха и Кришна. Во шумата дошле и божиците на шесте годишни времиња. Тие сакале да дознаат како можат да служат. Вринда ги замолила да ги украсат пределите. Секое време добило место околу езерото и шумите. Пролетта, дождовите и есента имале свои служби. Божиците со почит ја прифатиле задачата. Шумата станала сцена за радост и љубов.
Во тоа време Радха и Кришна биле заедно во шумичката. Кришна подготвил весела игра на преправање. Тој ја украсил Радха со темна мирисна паста. Ѝ ги дал и Своите облеки и украси. Не ја заборавил ни флејтата што ја носел. Ја ставил во Нејзини раце како дел од играта. Паунов пердув и шумски венец го дополнувале изгледот. Радха тивко седела додека траело украсувањето. И Кришна седнал покрај Неа. Двајцата ја чекале реакцијата на пријателките.
Оддалеку се слушнале ѕвончињата на сакхиите. Кришна разбрал дека тие се приближуваат. Со поглед им дал знак на присутните служителки. Ги замолил да не ја откриваат играта веднаш. Пријателките влегле во цветната шумичка. Пред нив здогледале две појави слични на Кришна. И двете носеле паунови пердуви и цветни венци. Жолтата облека и темниот изглед уште повеќе ги збуниле. За момент не знаеле каде да погледнат. Потоа почнале да се прашуваат која личност е која.
Сакхиите се обратиле до служителките. Се надевале дека тие ја знаат тајната. Но служителките ја продолжиле играта. Рекле дека и самите не знаат кој е кој. Пријателките се погледнале со изненадување. Вринда изнела свое претпоставување. Помислила дека Кришна употребил некаква мантра. Вишакха исто така се прашувала што се случило. Секој одговор раѓал нова шега. Цветната шумичка се исполнила со љубопитност.
Читра се запрашала што ќе речат кога ќе се вратат дома. Нандимукхи се обидела да ја увери. Пријателките сакале повторно да ја видат Радха. Се обратиле кон едната појава мислејќи дека е Таа. Но Кришна се впуштил во играта со Нејзиниот глас. Зборувал со срамежливост што ги потсетувала на Радха. Лалита внимателно ги слушала зборовите. Останатите се собрале околу Него. Нивната сигурност наскоро се претворила во нова збунетост. Играта продолжила со духовити разговори.
Кришна раскажал измислено објаснување за промената. Во приказната спомнал вода и таинствени мантри. Сакхиите се обидувале да разберат што навистина се случило. Секој нов збор ги наведувал повторно да размислат. Во меѓувреме Радха останала во Кришнината облека. Нејзините пријателки потоа ѝ се приближиле. Ја гледале како тивко седи во шумичката. Најпрво мислеле дека пред нив е Кришна. Ја замолиле да одговори на нивните прашања. Радха ги отворила очите и ги погледнала.
Таа ги прашала кога пристигнале. Потоа погледнала наоколу барајќи го Кришна. Со раката го тргнала пауновиот пердув од главата. Пријателките конечно ја препознале својата Радха. Лалита се пошегувала за претходната забуна. Им раскажала како биле измамени од другата појава. Вринда се насмевнала гледајќи го нивното чудење. Сите почнале да ја разбираат досетката. Тајната лежела во облеката, гласот и заедничката игра. Радоста растела со секое ново препознавање.
Пријателките нежно ги отстраниле темните украси од Радха. Повторно ја облекле во Нејзините украси. Кришна се појавил и уште еднаш го имитирал Нејзиниот глас. Го покрил лицето со превез како дел од шегата. Пријателките пак се соочиле со неочекуван пресврт. Вринда и другарките возвратиле со свои досетки. Се прашувале како да ја разрешат чудната забуна. Секоја пријателка додала нешто од својата остроумност. Радха го слушала разговорот покрај Кришна. И двајцата се радувале на друштвото на сакхиите.
Лалита се пошегувала и за мудрата Паурнамаси. Пријателките замислувале кој би можел да им помогне. Но секој предлог станувал повод за нова смеа. Вринда ја гледала играта во шумата што ја чува. Нандимукхи и другите исто така учествувале. Кришнините зборови биле исполнети со досетливост. Радха и пријателките одговарале во истиот весел дух. Повеќе не било важно веднаш да се реши секоја загатка. Самата размена на зборови им носела радост. Шумичката станала место на смеа и блискост.
Ова прераскажување избира една сцена од десеттата глава. Таа започнува со подготвувањето на шумата од Вринда. Потоа флејтата и пауновиот пердув стануваат дел од играта. Радха накратко се појавува во изглед сличен на Кришна. Кришна го имитира Нејзиниот глас за да ги изненади сакхиите. Пријателките поставуваат прашања и се шегуваат. На крајот го препознаваат Радхиното лице. Потоа заедно го продолжуваат веселиот разговор. Во цветната шумичка љубовта се изразува и преку смеа. Така се памети оваа игра на пријателство и досетливост.