← Приказни од Шри Сангита-мадхава
Шри Сангита-мадхава · сарга 2 · стихови 22–27 и песни

Гопијата ја опева Радха

Гопијата копнее да ѝ служи на Радха и пее во рагата Васанта. Го повикува својот ум секогаш да го памети Радхиниот лик.

Додадена:

Радха во црвеникава свила, со јасмин во косата и бисерен украс на носот, во шумичка во Враџа.
Уметничка илустрација на приказната

Гопијата со очи како срна копнееше да им служи на стапалата на Радха. Потоната во размислување за стапалата на онаа што ѝ беше мила како животот, таа запеа во рагата Васанта. Во припевот го повика својот ум секогаш да ја памети Радха. Само што Радха ќе чуе за убавината на Мадхупа, во неа се буди копнежот на љубовта.

Во разделокот на Радхината коса блеска нежна црвена линија од синдур. Гопијата ја споредува ќерката на Вришабхану со светла месечева српка што се издигнува од океанот на неговиот род. Во убаво собраната коса Радха носи јасминов венец со мирис на лотос. Немирните лотосови очи потсетуваат на живите очи на птицата ханџана.

Песната го споредува нејзиниот грациозен од со одот на слон. Нејзиниот тен блеска како свеж цвет чампака. На нежните раце ѝ светкаат златни украси со скапоцени камења и алки. Со секој чекор гопијата гледа нова убавина во неа.

Нежната насмевка на Радха го засенува сјајот на месечината. Околу нејзиниот појас ѕвонат ситни ѕвончиња, а горната облека е украсена со шари. Од сладоста на нејзините црвени усни, вели гопијата, копнее и срцето на Хари. На брадата има мала темна точка, а на носот ѝ светка бисерен украс со злато и скапоцени камења.

Ја опева Радха како олицетворение на радоста, во чиј лик е собрана сладоста на океанот од љубов. Нејзината природна убавина им дава сјај на алките на глуждовите, ѓерданот и обетките. Таа носи црвеникава свила. По патеките, самиот Кришна, месечината на Гокула, понесен од љубов, се спушта до нејзините стапала. Поетот ги повикува оние што копнеат по расата на Вриндавана често да ја пеат оваа песна.

Гопијата се моли Радха да се појавува во нејзиното срце. Нејзините стапала се посакувани дури и од безброј Лакшмии, а ноктите им светат како мали месечини. И врвот на еден нејзин нокт му е поскап на Мадхава од безброј животи. Со сјајот на шафран, Радха е крунскиот украс меѓу младите жени на Враџа. Месечевата светлина од нејзините стапала е сето богатство на животот за Говинда. За гопијата токму оваа дарежлива Радха е нејзиниот живот.

На крајот гопијата повторно му се обраќа на своето срце. Нека ја памети бавната насмевка на Радха, слатка како нектарот на белиот јасмин. Од нејзиното лице како месечина се излева љубов како океан од нектар. Таа љубов и нежност ја проникнуваат целата нејзина појава. Токму таа Радха го заробува и немирниот ум на Кришна, месечината на Вриндавана.

Извор: Шри Сангита-мадхава · сарга 2 · стихови 22–27 и песни ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноРадхините бисери и името Дамодара
Единствени IP адреси на оваа страница: —