Кришна ѝ приоѓа на Радха одзади со насмевка и со двете дланки ѝ ги покрива очите. Таа Му ги фаќа рацете. Мислејќи дека е Лалита, ја повикува по име и бара да ја пушти.
Стихот потоа прикажува друг миг. Радха, која поетот ја опишува со очи како риба, спие. Кришна полека ѝ се приближува, ја поместува ткаенината што ја покрива и ја прегрнува.
Во следниот стих Кришна е во облеката на Лалита. „Радха, јас сум Лалита. Дојдов кај тебе“, ѝ вели. Останува покрај неа и долго исцртува украси во облик на лисја.
Под маската на сакхијата, Кришна ја допира Радха и остава траги од ноктите. Таа се зачудува и прашува „Сакхи, што е ова?“ Хари се смее кога го слуша нејзиното прашање. Поетот ја завршува осмата сарга со благослов од Хари.
