← Приказни од Шри Сангита-мадхава
Шри Сангита-мадхава · сарга 9 · стихови 93–96 и песни

Радха ѝ раскажува на сакхијата за таа ноќ

Во рагата Малава Гауда Радха раскажува како Кришна дошол кај неа, како Го скрила и како звукот од Неговите алки за малку ќе Го оддал.

Додадена:

Радха погледнува кон вратата и го држи Кришна за рачниот зглоб за да Го поведе во одајата.
Уметничка илустрација на приказната

По една средба со Мадхава, исполнета со Неговите необични игри, Радхика сè уште беше потоната во раса. На сакхијата ѝ се обрати како да ја обзела тага. Во рагата Малава Гауда ја повика да слушне што ѝ се случило претходната ноќ. Во припевот Го нарече Хари најголем од сите снаодливи измамници и рече дека ѝ задал многу мака.

Кога сите од куќата излегле, Радха останала сама. Кришна ненадејно се појавил пред неа со немирен поглед. Токму тогаш таа го здогледала својот сопруг кај надворешната врата и се вознемирила. Го фатила Кришна за раката со алките и Го повела во внатрешната одаја. Слушнала како ѕвонат украсите на Неговиот појас и на глуждовите и Му го тргнала појасот што ѕвонел.

Радха раскажува како во одајата Кришна ја раскинал нејзината горна облека и ѝ оставил траги од ноктите. Ја стегнал во прегратка, ја бакнувал и ѝ ја разлабавил врвката на облеката. Таа вели дека од страв да не ги чујат не можела ниту со рака да Го запре, ниту да извика. Подоцна, кога Тој одново се вознемирил, ѝ се обратил со тивок, молбен глас.

Таа Го покрила со широка ткаенина и Го испратила надвор, па се повлекла во аголот на одајата. Додека Тој брзал низ полутемнината, алките на глуждовите заѕвониле. Некој од домашните го чул звукот и прашал кој оди таму. Радха ја обзел страв. Поетот вели дека секој ден копнее да ја чуе живоста на тие Радхини зборови, океан од секогаш нова сладост.

Радха ѝ раскажува на сакхијата дека Го гледала строго и Го прекорувала со остри зборови. Хари продолжувал да се смее и пак ѝ се приближувал. Таа замавнувала кон Него со својот лотос. Во немирот ја прашува сакхијата каде да оди и што да прави со она што ја снашло. Таа ги набројува погледот искоса, насмевката со намера, разголеното рамо и задевањето. Вели дека не Му дала ниеден таков знак. Се прашува што Му згрешила за токму неа така да ја вознемирува меѓу сите гопии.

Во последниот стих се слуша и мислата на Хари. Ја бакнувал со радост, а посакува да можел да ѝ го види прекрасното лице. Се сеќава на белезите што ги оставил и на разлабавената врвка, и жали што во темнината не ја видел нејзината убавина. Нека ве чува Хари, вели поетот на крајот од поглавјето.

Извор: Шри Сангита-мадхава · сарга 9 · стихови 93–96 и песни ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноСакхијата му го пренесува повикот на Радха
Единствени IP адреси на оваа страница: —