Радха излегла со своите придружнички под изговор да собира цветови. Во срцето носела желба да го види Кришна. Влегла во шумската градина Мадана-џивана. Таму набрала неколку цветови. Додека берела, го барала својот сакан. Со немирни погледи се движела меѓу дрвјата.
Кришна во тоа време бил зафатен со игра. Во блиската шума забележал необична златна светлина. Нејзиниот сјај се разлеал низ зеленилото. Птиците и роевите пчели биле раздвижени. Во него се појавила ненадејна возбуда. Ја оставил играта за да го побара изворот на светлината.
Оддалеку ја здогледал Радха. Поетот ја опишува со златен сјај налик на шафран. Кришна бил совладан од глетката. Украсот со паунови пердуви му се изместил. Жолтата облека му се олабавила, а флејтата му паднала од раката. Паднал без свест на земјата.
Радха го видела во таа состојба. Му се приближила. Го допрела својот сакан со раката. Од тој допир Кришна ги отворил очите. Радха се насмевнала. Потоа исчезнала од неговиот поглед.
Во меѓувреме Шридама го барал својот пријател. Најпосле го нашол како се превртува по земјата, совладан од чувствата. Го видел неговото тажно лице и очите исполнети со солзи. Со грижа му се обратил.
Шридама го потсетил дека кравите се оддалечиле. Останала последната четвртина од денот. Другарите биле гладни. Неговата мајка го чекала дома. Глетката на Кришна со солзи и тажно лице ги вознемирувала неговите пријатели.
Со крајот од својата облека Шридама му го избришал лицето. Кришна ги слушал зборовите на својот пријател. Повторно и повторно се сеќавал на неа. Со глас прекинуван од чувство почнал да пее. Во песната ја опишал глетката што штотуку ја доживеал.
Радха ја претставил како чудесна златна лијана. Нејзиниот од бил нежен и зачудувачки. Лицето го опеал како месечина. Очите ги споредил со расцветани лотоси. Ја опишал како извор на љубов што го привлекува неговото срце. Го замолил пријателот да ја побара во густата цветна шумичка.
Шридама го повикал да стане. Го замолил со флејтата да ги собере кравите. Време било да се вратат дома. Го уверувал дека онаа што го маѓепсала живее во Враџа. Не ја сметал средбата со неа за недостижна. Со тие зборови се обидувал да го утеши.
Зборовите на саканиот пријател донекаде го смириле Кришна. Тој се вратил дома. Неговото лице сè уште не ја покажувало вообичаената радост. Мајка му ја забележала неговата состојба. Со нежност се грижела за него. Но таа ноќ Кришна не заспал.