На празникот Саубхагја-пурнима Кришна ја украсувал Радха со цвеќиња. Лалита заминала да набере уште цветови за вечерните украси. Кришна посакал мала шега и ѝ побарал помош на Вринда. Во близина била старата мајмунка Какхати, на која Радха ѝ верувала. Тој сакал таа да застане на Негова страна во играта со зборови.
Кришна го започнал обраќањето со делот чандра, а потоа покажал привидна збунетост. Радха помислила на името Чандравали и се вознемирила. Тој го довршил зборот како нежно обраќање кон Нејзиното месечево лице. Вринда се обидела со движење на пердув да ја поттикне Какхати да проговори. Но зборовите што се слушнале уште повеќе го зацврстиле Радхиното сомневање. Таа се свртела настрана и побарала Вринда да Го задржи подалеку.
Кришна ја замолил Вринда да ја смири. Таа ја потсетила Радха на Нејзината вештина и побарала да не го одбива саканиот со ненадеен гнев. Радха не прифатила да остане и заминала. Кришна проценил дека следењето само ќе го разгорува веќе силниот оган на лутината. Слатките зборови во тој миг би делувале како гориво. Наместо да тргне по Неа, почнал да размислува за нов начин да ѝ пристапи.
Тој ѝ кажал на Вринда дека сака да се појави во облека на убава девојка. Таа со насмевка ја прифатила намерата. Кришна прашал каде би нашол соодветна облека и златест премаз за телото. Тогаш пристигнал Мадхумангал. Брахманот објаснил дека во домот на Гаури има токму такви предмети, предадени во неговите раце од Падма. Подготовката за обожавање на божицата така станала и можност за Кришнината маска.
Кришна решил да почека во внатрешноста на светилиштето. Вринда требало да Го претстави како своја сестра. Со Мадхумангал заминал да го подготви изгледот. Облеката и златестиот премаз ќе го скријат Неговиот вообичаен лик. Гледачите на драмата ја знаат тајната, но ликовите што доаѓаат допрва треба да ја откријат.
Радха во меѓувреме повторно била со Лалита и Вишакха, меѓу цветните растенија. Раскажала како го одбила Кришниното помирување и заминала. Лалита не верувала дека Тој навистина би ја заменил со друго име, дури ни во сон. Ја прекорила довербата во несигурното зборување на животните. Вишакха се загрижила и за празничното расположение: сакхиите од другата страна ќе ја забележат нивната тага. Радха ги слушнала пријателките и се прашувала каде сега да бара помош.
Тогаш Вринда им пристапила. Тие ја замолиле да посредува за помирување. Таа се преправила дека тоа е многу тешко, зашто Радха Го повредила саканиот со остри зборови. На прашањето каде е Кришна, одговорила дека е во светилиштето на Гаури. Таму, рекла, разговара со Никуњџа-видја. Името на непознатата гостинка веднаш ја привлекло нивната љубопитност.
Сите три сакале да дознаат која е Никуњџа-видја. Вринда ги подзадела дека не ја препознаваат толку познатата шумска девата. Потоа ја претставила како своја сестра, поврзана со Бхандира. Лалита ја замолила да им даде совет како неволјата да заврши добро. Вринда одговорила дека гостинката ја знае скриената доверба на Кришна. Затоа решиле заедно да ја побараат.
Стигнале пред павилјонот на Гаури. Вринда погледнала внатре и на вратата видела лик што навистина наликува на божицата. Пред сакхиите продолжила да зборува за својата шумска сестра. Тие, пак, го забележале паунот во дворот и се посомневале дека и Кришна мора да е тука. Вринда ги повикала сами да погледнат, наместо да заклучуваат од надворешните знаци. Радха и пријателките влегле во светилиштето.
Набргу пристигнала и Џатила. Падма ѝ кажала дека Радха ја обожава Гаури и дека тоа ќе му донесе богатство на Нејзиниот син. Џатила дошла со намера да ја благослови својата снаа. На дворот ја видела срната Рангини и прво се израдувала. Но паунот Тањдави покрај лавот на Гаури повторно ѝ го разбудил сомневањето. Се вратила по Абхиманју за заедно да проверат што се случува.
Внатре Радха била воодушевена од убавината на непознатата девојка. Пријателките ја поддржувале Нејзината восхитеност и ја продолжувале играта на претставување. Радха се срамела да започне разговор со некоја што никогаш порано не ја видела. Кришна во Себе се радувал дека Таа не Го препознава. Во Неговиот говор дури и гласот звучел како глас на девојка. Вринда ја забележала успешноста на таа преобразба.
Радха ѝ признала дека чувствува необјаснива приврзаност кон Никуњџа-видја. Вринда одговорила дека и гостинката одамна е наклонета кон Неа. Радха ѝ пристапила и ја прашала каде е нејзиниот сакан жител на шумичките. Одговорот бил нова досетка, без директно откривање на Кришна. Лалита ја повикала гостинката да ги остави шегите и да им верува како на свои блиски. Во возврат се слушнала поетска слика: нешто скапоцено не се добива само со силно загревање, ако не се познава неговата природа.
Вринда ѝ кажала на Радха дека насмевката на гостинката открива способна посредничка. Побарала да ја омекне со приврзаност. Радха се запрашала зошто таа не се врзува за Неа со истата нежност како Вринда. Кришна возвратил со пофалба на Нејзината мекост: стапала како лотоси, раце како лотосови стебленца и лице како месечина. Само срцето, во шегата, било направено тврдо за да ја држи таа нежна убавина. Радха ја почувствувала наклонетоста во зборовите и решила да ѝ се доближи.
Таа ја прегрнала наводната девата и побарала помош за повторна средба со Кришна. Вринда ја повикала својата сестра да не останува строга кон толку приврзана гостинка. Лалита и Вишакха ја гледале нивната блискост. Во однесувањето на Никуњџа-видја почнале да ги препознаваат познатите Кришнини досетки. Кога Радха повторно се појавила пред нив, ја погледнала Вринда со љубовен прекор. Сакхиите со насмевка покажале дека веќе ја разбираат преобразбата.
Во истиот миг Џатила се вратила со Абхиманју. Му ги покажала срната и паунот што стоеле во дворот. Тој кажал дека го видел Баларам како се враќа со кравите и пастирите, без Кришна. Мирисот од светилиштето уште повеќе го засилил нивното сомневање. Абхиманју сметал дека веќе ја исполнил Паурнамасината поука прво да провери со сопствени очи. Сега сакал да ја одведе Радха во Матхура.
Светилиштето имало само една врата. Џатила предложила да застанат покрај неа и да го слушнат разговорот. Внатре Кришна ѝ рекол на Радха да не бара нешто толку тешко за исполнување. Таа со разиграна насмевка се обратила кон Него како кон божица и повторно побарала милост. Абхиманју нагло влегол, уверен дека конечно ја фатил средбата што ја бара. Но пред него не стоел Кришна во Својот вообичаен изглед.
Штом го препознала гласот на Абхиманју, Радха од силен страв паднала на земјата. Кришна ја забележал Нејзината состојба, но останал во облеката на Гаури. Џатила зачудено покажала кон златестиот женски лик што го осветлувал просторот со убавина. Го прашала синот која е таа прекрасна појава. Абхиманју се сетил дека Радха токму сега побарала милост од божицата и се поклонила. Нејзиното паѓање погрешно го протолкувал како целосен поклон пред вистински појавената Гаури.
Тој заклучил дека сопругата на Шива излегла од Својот лик во светилиштето. Кришна во Себе се израдувал дека маската се покажала толку корисна. Сакхиите веднаш го поддржале заклучокот на Абхиманју. Кажале дека ја обожавале Гаури според нивното барање, а сега божицата им се појавила. Тоа било дел од нивната драмска досетка; расказот не воведува вистинско слегување на Гаури покрај преправениот Кришна. Абхиманју веќе не прашувал каде е Кришна, туку каква молба Радха ѝ упатила на божицата.
Кришна одговорил дека над Абхиманју виси тешка опасност, па Радха бара да биде отстранета. Абхиманју вознемирено побарал да дознае каква е таа. Кришна се преправил дека Му е тешко да ја изговори и ја повикал Вринда да објасни. Во рамките на нивната досетка, таа објавила дека задутре вечер Камса сака да го принесе Абхиманју како жртва на Бхаирава. Џатила веднаш ја замолила наводната божица да го зачува Нејзиниот син. Сомневањето за Радха било потиснато од стравот за него.
Радха се исправила и повторно побарала милост. Кришна со насмевка ѝ напомнал дека веќе рекол колку тешко се спречува опасноста. Таа се поклонила и одговорила дека за заштитничката на гопиите нема ништо невозможно. Побарала да не биде одвоена од Својот господар. Зборовите можеле да ги слушнат и Абхиманју и сакхиите, но во разговорот со преправениот Кришна носеле повеќе од едно значење. Молбата ја довела играта до ветување за останување во Гокула.
Кришна одговорил како Гаури, но со зборови што ја откривале и Неговата наклонетост. Радхината нова преданост Го врзала со сила што тешко ја постигнуваат и големите мајстори на самоконтролата. Ако остане во Гокула и постојано Го обожава, ќе ја добие исполнетоста што ја бара. Абхиманју ја прифатил таа порака како заштита за своето семејство. Изјавил дека никогаш повеќе нема да ја насочува Радха кон Матхура. Нека остане тука, рекол, и нека ја продолжи службата кон божицата.
Џатила ја прегрнала Радха и ја доживеала како спасителка на Својот дом. Вринда го потсетила Абхиманју колку штетни се неоснованите обвинувања против доблесна жена. Кришна му кажал дека Радха му носи добро и дека треба да има доверба во Неа. Абхиманју почнал да го објаснува сомневањето со шегите на Субала во Радхина облека. Лалита со задоволство забележала дека тој самиот веќе ја отфрла недовербата. Разговорот се променил од закана за заминување во потврда дека Радха ќе остане.
Абхиманју ја повикал мајка си да се вратат дома. Требало да ги запрат луѓето што веќе ги подготвувале работите за преселба во Матхура. Двајцата се поклониле пред Кришна, сè уште не препознавајќи Го под маската, и заминале. Лалита и Вишакха ја прегрнале Радха со солзи. Се ужаснувале од сознанието дека навистина било решено Таа да биде одведена. Сега таа опасност била отстранета.
Пристигнала Паурнамаси со радосна насмевка. Го видела златестиот премаз и женската облека, и во Никуњџа-видја Го препознала Кришна. Тој ѝ се поклонил и ја примил нејзиниот благослов. Паурнамаси Му се заблагодарила што ја поштедил од болката на Радхиното заминување. Кришна кажал дека Радха излегла од големиот страв, постарата жена се смирила, а сакхиите повторно се радуваат. Ја прашал дали може да направи уште нешто за нејзина радост.
Со солзи на среќа Паурнамаси побарала Радха и Кришна секогаш да ја разубавуваат Вриндаванската шума со Своите доблесни, слатки игри. Потоа ја проширила молбата и кон оние што ги слушаат тие случки со почит. Нека и најмалата капка од таа сладост ја разбуди љубовта кон Неговите лотосови стапала. Кришна ја прифатил молбата со насмевка. Потоа потсетил дека молзењето завршува и родителите ќе се загрижат ако не Го видат. Со повикот да се вратат во Гокула завршуваат епизодата со Гаури и седмиот чин на драмата.
Белешки кон стиховите
- Во стихот за цветниот украс, зборот „атимукта“ упатува и на цветовите мадхави и на целосно ослободените души. Ослободените души размислуваат за Кришна, а Тој ја украсува Радха со цветовите.
- Од зад сцената се слуша дека кравите, наситени со свежата трева на дождовната сезона, веќе се упатуваат кон Гокула додека сè уште трае третата дневна стража.
