Во есенската шума Мадхумангал го свртел Кришниното внимание кон пауновите пердуви. Кришна посакал со нив да направи украс за Радха. Со другарот тргнал да ги собере. Додека Тој бил оддалечен, Радха ѝ се обратила на Лалита. Потоа се сокрила во шумичката со ашока.
Кришна подготвил круна од собраните пердуви. Сакал да ја постави во Радхината коса. Се вратил и ја прашал Лалита каде е Нејзината сакана другарка. Лалита Му одговорила дека Радха заминала дома. Кришна почнал внимателно да гледа наоколу.
Наеднаш Му се сторило дека ја видел Радха. Со радост се упатил кон златестата појава. Мадхумангал се насмеал и Му покажал цвет посипан со жолт полен. Кришна признал дека другарот е во право. Сепак, продолжил да ја бара саканата.
Уште едно цветно растение Му изгледало како Нејзиниот лик. Мадхумангал повторно Го запрел со смеа. Рекол дека силата на љубовта го претворила целиот Вриндаван во Радха. Кришна се свртел кон Лалита и побарал помош. Таа со насмевка Го упатила да ја праша Вишакха.
Лалита направила и скриен знак со веѓите. Кришна го разбрал како насока кон кадамбовата шумичка. Уверен дека ја нашол, ја повикал Радха да излезе. Ја пофалил Лалитината умешност во криењето. Тогаш во играта повторно се вклучил Мадхумангал.
Другарот изјавил дека токму тој ја нашол Радха. Кришна го прашал дали може да му верува на зборот. Мадхумангал се повикал на Гајатри како потврда на своето ветување. Кришна побарал веднаш да Му ја покаже. Но другарот најнапред побарал награда.
Кришна го украсил Мадхумангал со венец од малати. Потоа брахманот Му го предал ветениот дар. Во Кришнините раце се нашол испишан лист. На него стоеле двете слогови на името Радха. Така Мадхумангал буквално Му ја дал Радха преку Нејзиното име.
Кришна се насмеал на досетката. Му кажал дека навистина е задоволен и од овој дар. Зборувал за името на саканото лице што допира до очите или до ушите. Тоа природно буди внатрешна радост. А веднаш по неа го зголемува и копнежот во срцето.
Потоа Кришна се свртел кон една расцветана ашока. Се зачудил што дрвото е исполнето со цветови надвор од своето време. Помислил дека тоа е трага од допирот на Радхините стапала. Во таа поетска претпоставка миризливите цветови и пчелите Го воделе кон Неа. Тој ја насетил саканата скриена во шумичката.
Радха Му одговорила со љубовен прекор. Се пожалила дека дошол да ја задева дури и во Нејзиното скривалиште. Кришна се пофалил дека ја победил нивната вештина на криење. Лалита веднаш ја сопрела Неговата фалба со нова досетка. Кришна предложил следно Тој да се скрие, а сакхиите да Го пронајдат.