На почетокот на есенскиот чин Џатила слушнала дека снаата е дома со жолта наметка. Решила самата да провери. Во дворот ја видела Вишакха како се движи поспано, а Вишакха во себе се сетила на ноќите исполнети со празникот раса, во кои за пријателките немало сон.
Џатила побарала да ја повика Радха. Таа дошла триејќи ги очите и зевајќи; штом ја здогледала постарата жена, се вознемирила. Џатила внимателно ја гледала облеката. Жолтата боја ѝ изгледала како Кришнината наметка.
Радха тивко ѝ кажала на Вишакха дека слушнала оти Џатила претходната ноќ била на песочниот брег. Се исплашила дека ги видела таму. Вишакха ја уверила дека, според Вринда, Кришна ја скрил Радха пред старицата да пристигне. Сепак, Џатила продолжила да ја набљудува со строг поглед.
Кога Радха самата ја забележала бојата на горната облека, се преплашила и се потпрела на Вишакха. Пријателката веднаш понудила објаснување: девојките се забавувале на празникот со вода обоена со куркума, па ткаенината пожолтела. Џатила ја укорила Вишакха за нејзиното влијание, а таа одговорила дека празникот го возбудил цело Гокула.
Џатила признала дека навечер ги видела девојките покрај брегот како занесени од славењето. Потоа ја замолила Вишакха за услуга: да ја чува Радха од Кришна. Вишакха ѝ рекла да биде спокојна и ја спомнала умешната Лалита. Џатила заминала да ги набави потребните работи за обредот.
Во меѓувреме Лалита дошла со Падма. Падма кажала дека се враќа од Кришна, кој шетал со Мадхумангал кај оградата од малати. Му однела венец од малати, а Тој ѝ доверил кратка порака за Лалита. Таа го примила писмото и прочитала стих за гора што била подигната во дланка и за црвен украс што треба да се стави во нејзината рака.
Лалита ја разгледала загатката и го разбрала навестувањето: Кришна сакал Радха да ѝ биде доверена на неа. Не го објаснила тоа пред Падма; само кажала дека ќе постапи така и ја испратила прво да побара согласност од Радха.
Падма ја закачнала Радха за жолтата ткаенина, споредувајќи ја со облеката што некогаш девојките му ја одзеле на Кришна. Лалита возвратила дека бојата е од куркумата. Разговорот се претворил во досетки меѓу пријателките за тоа која девојка најсилно реагира на Кришниното име.
Белешки кон стиховите
- Во 6.1 Вишакха вели дека девојките радосно прскале со млечна течност обоена со куркума. Со тоа го објаснува жолтиот белег на свилената наметка. Подоцна во разговорот таа го именува празникот на редовите светилки, чија веселба го понела целиот Гокула, од деца до старци.
- На површината стихот 6.2 бара црвенкав украс од планински минерал. Во зборот rāgi-dhātu-paricchada се кријат осум слога. Според глосата, упатувањето на планината, giri, ги отстранува gi и ri, а алузијата на tuccha-pada ги отстранува tu, ccha, pa и da. Остануваат rā и dhā. Лалита разбира дека, од гледиштето на Кришна, писмото бара Радха да биде положена во Неговата рака.
- Падма се подготвува да се врати кај Чандравали и да ја развесели пеејќи за лилите на Кришна. Како грижи на својата дружина ги набројува плетењето ѓердани, чешлањето на косата и бојадисувањето на усните на Чандравали. На крајот Радха самата ја охрабрува да појде кај својата пријателка.
