← Приказни од Видагдха-мадхава
Видагдха-мадхава · чин 6 · стихови 2–13 и придружен дијалог

Есенските цветови и звукот на флејтата

Лалита ја води Радха да наберат цветови, а во есенскиот Вриндаван Кришна чека близу. Флејтата го открива она што пријателките го прикриваат со досетки.

Додадена:

Радха бере есенски цветови со Лалита и Вишакха, додека Кришна и Мадхумангал стојат меѓу лозите.
Уметничка илустрација на приказната

По загатливото Кришнино писмо Лалита решила да постапи според неговото навестување. Ја повикала Радха да берат цветови за обожување на Сонцето. Радха се согласила, надевајќи се дека во таа градина би можела да Го види Кришна.

Кришна шетал со Мадхумангал низ есенски Вриндаван. Ги опишал цветните лози, зуењето на пчелите, песочните брегови на Јамуна и пауните. Мадхумангал со шега ги споредил сенките на шумата со Неговата жолта облека. Кришна, пак, се прашувал дали Лалита го разбрала писмото.

Двајцата ги набљудувале звуците и движењата на животните во шумата. Кришна ја спомнал флејтата, а Мадхумангал ја препознал двосмисленоста на Неговите зборови: зад навидум обичниот разговор стоела желбата да ја види Радха.

Радха влегла со Лалита и Вишакха. Таа во себе признала дека звукот на флејтата ја привлекол толку силно што не обрнала внимание од каде дошол. Лалита ја споредила со срна што наеднаш ги напрега ушите. Радха возвратила со иста шега, а Вишакха ги набљудувала двете.

Мирисот од блиската градина ја повлекол Радха напред. Вишакха ја прашала зошто го следи како пчела; Радха одговорила дека ќе собере цветови за обожување. Лалита ја искористила двосмисленоста на зборот за сонцето и пријателките продолжиле да се задеваат.

Шегите се свртеле кон знаците на приврзаност што секоја се обидувала да ги скрие. Радха наеднаш се стресла и побарала да побегне: во далечината ѝ се причинило дека го гледа Кришна. Лалита погледнала повнимателно и сфатила дека Радха го помешала тамаловото дрво со Него.

Радха ја молела Вишакха за помош. Таа ја прекорила нежно: зар целиот свет ѝ станал Кришна? Тоа пред нив било палашово, не човекот што го очекува. Но Кришна бил во близина и, гледајќи дека Радха сè уште не пристигнала до Него, засвирил на флејтата.

Лалита ѝ се поклонила на флејтата во шега: нејзиниот звук ја открил Радхината тајна. Радха се обидела да ја прикрие збунетоста, но пријателките ги виделе солзите и немирот што звукот ги предизвикал. Таа самата ѝ се обратила на флејтата како на суров стреловидeн глас што го погодува срцето.

Белешки кон стиховите

  • Во 6.4 се слушаат силните гласови на биковите во сите правци. Борбата со големите рогови е за вниманието на кравите. Мадхумангал возвраќа со друга слика. Шумата ја добива темната нијанса на Мукунда и носи своја жолта облека од цветовите курантака.
  • Со флејтата Кришна испраќа таен знак. Во стихот 6.6 ѝ се обраќа на Радха како на птицата чакраваки. Ја повикува бргу да тргне кон Него, зашто нејзиниот другар гледа кон патот и жално се огласува. Потоа Мадхумангал ја забележува разликата меѓу kuraṅgī-lokana, да види срна, и kuraṅgī-locana, онаа со очи како на срна.
  • Глас зад сцената раскажува дека кравите го пијат звукот на флејтата преку ушите, дека млекото им тече, а дрвјата расцветуваат вон сезона. Глосата објаснува дека киселиот сок од цветовите го претвора млекото во потоци од згрутчено млеко. Во 6.8 Кришна му покажува на Мадхумангал еден од Своите омилени бикови, бел како Каиласа, со бакарни рогови, црвенкави копита и ѕвонче. Глосата го именува Падма-гандха, со мирис на лотос.
  • Кога Кришна повторно засвирува во 6.9, ја повикува месечината да ја украси шумата со своите нежни чекори и зраци. Тој копнее по неа како птицата чакора која гледа кон источниот рид Удаја во исчекување на месечината. Во 6.10 Лалита ги забележува вкочанетоста на Радха и солзите што ѝ го заматуваат погледот.
  • Вишакха во 6.11 го споредува звукот со атхарванска формула што ја растерува срамежливоста, со зборовите што го разгоруваат обредниот оган и со упанишадски исказ за соединувањето на душата со Врховната Душа. Во 6.12 Радха вели дека стрелите од звук на бамбусовата флејта ја оставиле меѓу животот и смртта. Кога Кришна ја гледа срната Рангини во 6.13, ја насетува близината на Радха, како што белегот од срна ја придружува месечината.
Изворни стихови 6.3–13 and surrounding dialogue ↗

Извор: Видагдха-мадхава · чин 6 · стихови 2–13 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноЦветовите на шумската патека
Единствени IP адреси на оваа страница: —