Пураните го нарекуваат местото на средбата на Радха и Кришна Говинда-бхуми, а тантрите Јога-питха. Во ова дело поетот го именува Шри Кунџа-раџа, царот на шумските сеници. На југ е царското место за лулката, изработено со необична вештина за забавите на Радха и Кришна. Неговата убавина ја слави и „Ананда-Вриндавана-чампу“. Појужно има езеро на Шри Свами Говинда. Од сите страни го обиколуваат сеници во кои зујат ројови пчели. Во правецот на Шива, кон североисток, лежи Брахма-кунда, опкружена со шумски сеници. На север од неа е градината со дрвја ашока, која како крадец им ја одзема прибраноста на Радха и Кришна. Во североисточниот правец е и Гопиша. Гопиите Му се поклонуваат на Шива таму, зашто Тој им го дарува друштвото на Кришна и им ги радува срцата како гласник што ги зближува.
Блиску оттаму, на брегот на Јамуна, Вамши-вата изгледа како да танцува. Под тоа дрво Кришна свири за Својата сакана. На север е шумата Нидхувана, чие име преку слушањето влегува во срцето. Таму Кришна исчезнува од друштвото на гопиите што очекуваат танц раса, за да ја израдува Својата најдрага. На југозапад е Сурјаспада. Меѓу сениците со расцветан јасмин се истакнува свеж црвен хибискус, цвет за Радхината служба на Сонцето. На северозапад, под дрвото кадамба, има место на Бхадракали. Додека гопиите ја почитуваат божицата, Кришна им ги краде облеките и им ги освојува мислите. На југоисток е Вигхнараџа, почитуван во облик на Ганеша. Гопиите се поклонуваат таму со надеж дека пречките ќе отстапат и ќе можат да бидат со Својот сакан.
На исток светка Вену-купа, бунарот на флејтата, исполнет со љубов. Поемата кажува дека самиот се појавил од звукот на Кришнината флејта за Неговата најдрага. Кога се приближувал танцот раса, Кришна се одделил од другите сакхии за да биде насамо со Радха. Штом Таа ожеднела, Тој ја почувствувал Нејзината жед како Своја и веднаш засвирил. Во шумската сеница под банјанот Кришна ја украсил Својата најдрага. Поетот вели дека името Шрингара-вата сè уште се пее и во дрвото како да може да се насети таа глетка. Кога Кришна засвирил кај Вамши-вата, дури и ветерот станал тивок и благ. Местото го добило името Дхира-самира, тивкиот ветар. Сите брегови на Јамуна зрачат со љубов кон Кришна. Поетот вели дека бреговите најблиску до Вамши-вата како да танцуваат од неа.
Во најубавите шумски сеници Вринда и нејзините придружнички секој ден го подготвуваат лежиштето и сè што е потребно за одмор. Нивната умешност Го восхитува и Кришна. На почетокот на секој ден сите тие уредуваат тамбула од бетелови листови и други дарови. Кога Кришна ќе ги погледне подготовките, Неговото срце се растопува од љубов, а се растопуваат и нивните. Тука завршува второто поглавје. Поетот го опишува својот поглед кон Вриндаван околу палатата на Нандишвара како мал дел од местото чија убавина буди копнеж по забавите на Радха и Кришна.
