Во Враџа Радха имала многу драги сакхии. Таа се радувала на убавината и добрината на пријателките. Меѓу нив била и гопијата Шјама. Нејзиното пријателство со Радха било исполнето со љубов. Двете сакале да го израдуваат Кришна. Еден ден се собрале за заедничка служба. Пред нив биле материјалите за облека и украси. Можеле да направат нешто убаво со своите раце. И двете со радост ја прифатиле работата. Дарот требало да биде наменет за Кришна.
Радха и Шјама внимателно ги разгледувале материјалите. Секој детаљ можел да придонесе за убавината на дарот. Пријателките ги усогласувале боите и украсите. Додека едната работела, другата помагала. Нивните раце имале различни задачи. Но нивната намера била заедничка. Тие не се натпреварувале за пофалба. Сакале Кришна да го прими дарот со радост. Така секој мал чекор станувал дел од служба. Во работата биле присутни и вештина и внимание.
Замисли ги двете сакхии како ја подготвуваат облеката. Ткаенината ја држат внимателно меѓу нив. Се договараат како најубаво да ја уредат. Потоа ги подготвуваат и малите украси. Секоја забележува што е потребно. Секоја ѝ помага на другата без да бара награда. Тивките моменти ги менуваат со разговор. Заедничката намера ја води нивната работа. Дарот постепено добива довршен изглед. Двете се радуваат што можат да го подготват заедно.
Кога облеката и украсите биле готови, пријателките ги подготвиле да Му ги принесат. Тие не ги раздвојувале плодовите на својата работа. Сè било направено за една сакана личност. Гопиите ја познавале нивната блискост. Можеле да ја видат грижата во дарот. Секој украс сведочел за вложениот труд. Но ниту една пријателка не сакала да биде во средиштето. Нивната мисла била насочена кон Кришна. Со тие чувства го понеле подарокот.
Кришна ги примил подготвените дарови. Тој ја видел облеката и нејзините украси. Забележал колку вешто биле направени. Неговото прашање било едноставно. Ги прашал кој ги изработил. Можел да чуе како е создаден дарот. Но одговорите донеле уште поголема убавина. Шјама прва ја истакнала својата пријателка. Таа рекла дека Радха ги направила. Кришна ја слушнал со внимание.
Потоа проговорила и Радха. Таа не ја прифатила целата заслуга за Себе. Рекла дека Шјама ги изработила украсите и облеката. Секоја ѝ ја припишувала работата на другата. Двете знаеле колку придонела пријателката. Ниту една не сакала да се истакне сама. Нивните зборови го откривале нивното пријателство. Кришна ги гледал и ги слушал двете. Дарот сега носел и една нежна порака. Љубовта можела да се види во одговорот.
Пријателките не морале долго да се објаснуваат. Нивната заемна почит била јасна. Шјама се радувала на Радхините способности. Радха ја ценела вештината на Шјама. Она што го направиле заедно било пред Кришна. Нивната скромност не ја сокривала убавината на трудот. Напротив, ја правела уште повидлива. Гопиите можеле да се радуваат со нив. Дарот ги поврзал пријателките и Кришна. Секој од нив имал свое место во средбата.
Во ова книжевно прераскажување можеме да се задржиме на нивната работа. Замислените подробности го развиваат краткиот изворен миг. Поемата кажува дека двете го подготвиле дарот. Таа го зачувува и прашањето на Кришна. Ги пренесува одговорите на Радха и Шјама. Не ги опишува сите чекори на изработката. Затоа детали за подготовката овде се замислени. Суштината останува нивната заемна љубов. Секоја сакхи ја истакнува својата пријателка. Кришна го прима плодот на нивната заедничка служба.
Дарот потсетува дека служба може да биде заедничка. Една рака помага таму каде што другата застанала. Една пријателка ја забележува дарбата на другата. Ниту една не губи нешто со тоа што ја пофалува. Заедничката радост станува поголема. Радха ја гледа вредноста на Својата сакхи. Шјама ја гледа вредноста на Радха. Кришна го прима нивното внимание. Пријателките ја споделуваат убавината на дарот. Таа убавина живее и во начинот на кој го даваат.
Оваа приказна е инспирирана од првата глава. Во „Враџа-рити-чинтамани“ Радха и Шјама работат заедно. Тие прават облека и украси за Кришна. Тој прашува кој ги направил. Шјама ја истакнува Радха. Радха ја истакнува Шјама. Кратката изворна сцена овде е книжевно разработена. Замислените детали не се дословен превод на поемата. Изворот ја слави нивната блискост и преданост. Приказната завршува со радоста на споделениот дар.