Понесена од радоста, Радха пее со мек глас. Слоговите одвај се разликуваат. Мелодијата е префинета, со складни тонови, премини и најситни нијанси на висината. Песната е толку тивка што ја слушаат само сакхиите крај неа.
Лалита ѝ го дава тонот за да ѝ помогне во пеењето. Шјама ѝ положува во дланката цветови курабака, еден по еден. Додека пеењето продолжува, Радха од цветовите плете венец.
