Додека беше разделена од Кришна, една гопија гореше од копнеж. Сакхиите ѝ дадоа венец. Штом го виде, се стресе и помисли дека е змија.
Кога се сретна со Кришна, веднаш го положи истиот венец врз градите. Во толкувањето на Вишванатха, сега ѝ беше како нектар. Сакхиите ѝ се насмевнаа. Таа ги намурти веѓите, а очите ѝ се раздвижија и се зацрвенија.
Кришна ја прегрна и срцето ѝ се смири за миг.
