Кришна раскажува како се обидел да ја прикрие сопствената вина. „Зошто денес нема радост во твојот дом? Пријателките не пеат, ниту ги подучуваат папагалките.“
Таа Го погледнува искоса, со заруменет агол на окото. „Поклон пред Тебе, Господи, за Твојот итар ум. И пред мене, што го изгубив срамот.“
