Бакула-мала ѝ подаде цвет на Шјамала за да го стави кај увото, но оддалеку веќе ѝ стигна звукот на флејтата. Мелодијата веќе ѝ ги украсила ушите, рече Шјамала, и ја замоли пријателката да ја пушти да оди да се разлади крај Кришна, кого го гледаше како темен дождовен облак. За очите, пак, очекуваше мелем од истата темна боја. Самиот Кришна излегуваше од шумата, а бојата што ѝ ја донесе Бакула-мала ѝ се чинеше како обична пепел. Шјамала побрза да ѝ се придружи на Радха.
Пријателките ги повикуваа и другите гопии. Ја брзаа Бхадра, ја охрабруваа Чандравали да ја остави тагата и ја поттикнуваа Дхања да не се влечка. Ја викаа Камала да излезе, а Пали да им се придружи и да го види Хари. Така возбудата се ширеше од една дружина до друга.
Кравите веќе беа блиску до населбата. Со гласно мукање си ги повикуваа телињата и трчаа кон нив. Кога Баларам го виде тоа, тргна побргу со Шридам и другарите. Тие први влегоа во населбата и им ја олеснија загриженоста на мајките што ги чекаа.
Кришна одеше полека, со венец што се нишаше и со поглед од кој жените на Враџа се возбудија. Поетот го враќа споменот на шумската игра. Кришна фаќаше, креваше и фрлаше топка од цвеќе, а сега им ги заробуваше мислите на оние што Го гледаа. Под Неговиот сјај патот личеше на поле со сини лотоси, крај кои женските погледи се собираа како пчели. Се слушаа Неговиот појас и алките на глуждовите додека со блиските другари влегуваше во Гокула.
Шјамала ја охрабри Радха да го крене погледот. Зашто, рече таа, пред нив доаѓаше Пашупати, Господарот на животните. Името му припаѓа на Шива, а Шјамала низ шега го употреби за Кришна, кој го водеше стадото. Радха можеше да Му ги принесе своите лотосови очи, со зеници што се движеа како пчели, и да побара да се смири нејзиниот копнеж. Радха ѝ возврати дека токму Шјамала треба да истрча со лотоси како дар. Ако овој господар ѝ ја исполни желбата, рече таа, и самата Радха ќе се потопи во радост.
Шјамала побара Лалита искрено да каже зошто младата пчела ги оставила сите расцветани ластари и сега кружи на едно место. Лалита ја продолжи играта со сликата. Пчелата паднала среде мирисот на една ненадминлива лијана малати и повеќе немала сила да се помрдне оттаму. Така ѝ покажа на пријателката каде го гледа задржан Кришниниот поглед.
