← Приказни од Кришна-бхаванамрита
Кришна-бхаванамрита · глава 3 · стихови 32–64

Мадхурика раскажува за утрото на Кришна

Мадхурика се враќа од Нандината куќа со вести за утрото на Кришна. Радха слуша за мајчината грижа, за шегите со пријателите и за заминувањето кон кравите.

Додадена:

Мајка Јашода нежно му става заштитен украс на малиот Кришна во дворот на Нанда
Уметничка илустрација на приказната

Мадхурика дојде кај пријателките и им кажа дека утрото била по работа во домот на Нанда. Таму ја видела Јашода како се наведнува над Кришнината постела и го буди. Кога Кришна ги отвори очите и се протегна, кадриците му се лизнаа настрана. Јашода го допре од стапалата до главата додека изговараше заштитна мантра. Го крена погледот и му се помоли на Господ да ѝ го чува синот, кој им беше живот на блиските.

Рохини, Паурнамаси, Мукхара и Килимба исто така му дојдоа на Кришна. Јашода ги пречека и го упати да им оддаде почит. Кога мајка му го здогледа синиот плат на градите, Паурнамаси рече дека тој си ја разменил облеката со Баларама. Црвениот белег на образот го припиша на одблесок од рубин во обетките и го избриша со раката.

На Јашода ѝ се причини дека Кришна се тетерави затоа што претходната вечер јадел малку, па ја замоли Рохини да донесе храна. Служителите го сместија на седиште со скапоцени камења и му го измија лицето. До него застанаа Баларама и Мадхумангала. Во светлината околу нив поетот гледа облак, месечина и молња еден до друг.

Рохини донесе на сребрен послужавник свеж путер со кристален шеќер и со мирис на камфор. Јашода ги послужуваше повторно и повторно. Другите се наситија, а Мадхумангала рече дека уште е гладен иако веќе не може да јаде. Јашода му даде уште една порција.

Еден говедар дојде со вест дека и највештите луѓе се обидуваат залудно да ги измолзат кравите. Телињата не добиваа ни капка. Кравите гледаа по патот со солзи и го исполнуваа просторот со мукање. Кришна ѝ се насмевна на мајка си и стана да појде кај нив. Јашода му рече на Баларама дека, ако по молзењето одат да се борат, треба брзо да се вратат за појадок.

Кришна се пошегува дека мајка му го предупредува Баларама како да нема доверба во него, иако токму тој е прв меѓу говедарчињата по добро однесување. Јашода го потсети дека жените од Враџа одамна ја познаваат неговата умешност да ги предводи другарите. Многупати ѝ се пожалиле за путерот и киселото млеко што им исчезнувале од куќите. Потоа му даде златен сад за молзење и му го стави јажето во левата рака.

Додека одеше, му ѕвонеа алките на глуждовите. Темните кадрици и светлите обетки го облеваа неговиот лик како Јамуна и Ганга. Жолтата наметка се вееше, а долгиот венец допираше до украсите на стапалата. Јашода го следеше со поглед сè додека излегуваше. Кришна застана на камената платформа крај портата и таму ги дочека блиските другари. Кога му шепотеа, лицето му се озаруваше со насмевка. На патот кон шталата, мирисот и ѕвонењето ги привлекоа жените од Враџа да се качат на тремовите и да погледнат.

Додека Мадхурика зборуваше, на Радха ѝ олесна од разделбата. Потоа ѝ се стори дека ушите добиле сè, а очите останале без она што го бараат. Сега копнежот беше посилен. Им завиде на жените што можеле сами да го видат Кришна. Шјамала се подготви да си оди и ја замоли Лалита да ја одведе Радха во домот на Нанда, каде што копнееше и Кришниниот поглед.

На Радха секој миг ѝ се чинеше долг колку цела доба. Сепак, манџариите ѝ помогнаа да ги започне утринските обичаи според вообичаениот ред. И пријателките завршија со капењето, се облекоа и се украсија. Поетот вели дека сјајот на нивните стапала ја надминува дури и убавината на среќата што би се кренала од море од есенска месечина.

Извор: Кришна-бхаванамрита · глава 3 · стихови 32–64 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноРадха на кристалното капалиште
Единствени IP адреси на оваа страница: —