Радха седна на златното седиште. Судеви застана до неа, ја потпре косата со левата рака и нежно ги поминуваше прамените со чешелот во десната. Темната коса се прелеваше околу светлото лице како Јамуна што се лизга низ златна мрежа. Со чешелот Судеви направи патец над челото. Пријателките го следеа со поглед, а поетот го замислува како струја по која минуваат мали чунови.
Лалита на врвот на главата постави скапоцен камен. Во темната коса тој изгледаше како изгреано сонце, а бисерите покрај патецот како ѕвезди што дошле да се стоплат. Судеви ги спои украсите со косата, ја заплете долгата плетенка и меѓу прамените намести цветови. На крајот ѝ закачи лотос изработен од злато, дијаманти и бисери. Лалита ја задеваше Судеви дека умее цврсто да ја врзе секој прамен. Шегата за врзувањето стана збор за слобода, зашто, рече Лалита, Хари ќе знае како да го одврзе тоа што го врзала.
Лалита нежно ѝ ја крена главата на Радха. Со мала четкичка направи круг од миризлива паста со мошус и агарово дрво. Во него нацрта црвен лотос и стави тилак од сандаловина и камфор. На челото блесна и полумесечина, како Богот на љубовта да ја донел од челото на Шива. Кога Лалита ги исцрта рабовите на очите со темна боја, поетот ги спореди со лотоси опкружени со ноќ. Во таа темнина нивната светлина се гледаше уште појасно.
Лалита се насмевна и ги задеваше очите на Радха за нивната наклонетост кон темната боја. Им рече да танцуваат кога ќе се појави темниот облак Кришна. Радха ги сви веѓите и ѝ возврати дека, за да научат да танцуваат, нејзините очи прво ќе треба да учат од погледите на Лалита.
Лалита ѝ стави бисер со скапоцени камења на носот. Бисерот изгледаше како ѕвезда што дошла до месечината. Поетот во него гледа и семе од лоза на убавината и мамка за немирниот поглед на Хари. Лалита на шега му порача на бисерот брзо да го привлече тој поглед. Вишакха се насмеа и се запраша кој би можел да го задржи кога веќе ги надминува и стравот и трпението на жените во Враџа. Радха им возврати со игра на зборови за тоа кој кого привлекува.
На ушите, покрај цветовите кунда, Лалита ѝ стави обетки во облик на обрач, а под нив намести скапоцени камења. Потоа на образите нацрта мали макари, водни суштества од поетските слики. Во одблесокот на дијамантите, макарите како да здогледаа зрнца и отворија усти. Лалита на шега замисли како украсите на Радха ќе се сретнат со Кришнините обетки. Радха се обиде да ја прекине шегата, а Лалита продолжи да споредува обетки и алки со суштества што бараат каде да се смират.
Лалита стави темна точка од мошус на брадата на Радха. Во песната таа личи на мал дел од ноќта што месечината го сочувала крај себе. Лалита се пошегува дека Кришна лесно ќе ја препознае сопствената темна боја во таа точка. Читра со миризлива паста од камфор, агарово дрво, сандаловина и кункума исцрта нежни гранчиња со лисја. Поетот ја претвора сликата во езерце полно со убавина што би го привлекла Кришна.
Чампакавалика и Индулекха ѝ ставија алки со камења на надлактиците. Пријателките се пошегуваа со нивното име, како од алките да се очекува да го доведат саканиот кај онаа што ги носи. Радха се насмевна со спуштен поглед и им врати дека веќе ѝ зборуваат како Хари да го носи во себе и украсот и лекот за копнежот.
На зглобовите ѝ наместија сафирни алки прошарани со злато. Нивната темносина и златна боја потсетуваа на бојата на Кришниното тело и на светлината на неговата облека. На поетот му личеа на бројаница од тие две бои. Тенкото синџирче на раката му изгледаше како мрежичка за птица чакора, а прстените како ѕвезди крај месечините на нејзините нокти. Пријателките оставија три прсти на десната рака без прстени.
Вишакха ѝ намести црвена блуза извезена со бисери. Ѓерданите ги распореди по должина, па блескавите низи паѓаа една под друга. Поетот во нив гледа чиста Ганга што се излева од златна школка. Вишакха го додаде и сјајниот украс дхрува, полиран како огледало во кое би се одразил Хари.
Тунгавидја го врза појасот со ѕвончиња, а Рангавати ги намести алките на стапалата со украси во облик на лебеди, па додаде прстени на прстите. Звукот на алките како да ги повикуваше другите да ги прослават Радхините стапала. На веќе румените стапала пријателките нанесоа црвена боја. Поетот ја споредува таа служба со принесување мало светилниче пред сонцето. Пријателките ѝ рекоа на бојата да се радува, зашто еден ден може да го украси и челото на Хари.
Радха се преправаше дека е навредена. Им рече дека и таа би ги задевала кога би имала повод да ја види бојата од нивните стапала на туѓо чело. Раса Манџари потоа внимателно нанесе миризлива паста од сандаловина, камфор, мошус и други мириси. Природниот мирис на Радха, вели поетот, и покрај тоа остана најсилен. Туласи ѝ стави венец од цветови атимукта и ѝ положи лотос во дланката.
Ранганамала го донесе огледалото со скапоцени камења. Во него украсите добија одраз и изгледаше како нивниот број да се удвоил. Радха се изненади од сопствениот сјај и помисли колку би се израдувал Кришна кога би ја видел. Се прашуваше кога ќе дојде тој миг и што ѝ вреди сета убавина штом саканиот сè уште ја нема пред очи. Копнежот ѝ го поколеба трпението, но Радха се прибра од страв другите да не ја забележат. Тогаш пристигна Кундалатика, која Јашода ја испрати од Нандишвара. Радха и Кундалатика се погледнаа, се поздравија со насмевки и се распрашаа една за друга. И пријателките се израдуваа на нивната средба.
