← Приказни од Кришна-бхаванамрита
Кришна-бхаванамрита · глава 11 · стихови 34–39

Одразот и прегратката на лулашката

Занишани високо меѓу гранките, Радха и Кришна се здогледуваат одблизу. Кога лулашката замавнува уште посилно, Кришна ја придржува Радха.

Додадена:

Илустрација на Радха и Кришна на цветна лулашка што ја нишаат нивните пријателки.
Уметничка илустрација на приказната

На лулашката, сјајот на Радха и Кришна се одразувал во секој од Нив како во огледало. Секој најнапред го гледал сопствениот одраз во другиот и копнеел да го види самиот сакан лик. Кога се доближиле доволно за да си го почувствуваат здивот, одразите исчезнале. Сега можеле да се погледнат одблизу и се израдувале на допирот.

Кришна разиграно го засилил замавот. Радха стигнала толку високо што лисјата на крајните гранки ѝ го допреле грбот. Исплашена, побарала да не ја ниша толку силно. Пријателките ѝ се придружиле во молбата. Кришна, сè уште насмеан, го забрзал движењето.

Плетенката на Радха се одврзала, превезот ѝ се лизнал од главата и украсите се разместиле. Долниот раб на сарито веќе не ѝ ги покривал стапалата. Силниот замав ја поместил од седиштето. Таа се фатила околу вратот на Кришна, а Тој ја придржал со обете раце додека стоел среде лулашката.

Поетот ја споредува Радха со златна чампака, а Кришна со син лотос. Кога се доближиле, изгледале како два цвета што го спојуваат својот мирис. Расказот ја следи таа миризба сè до небесните предели, каде што, според поетската слика, ја чувствуваат и божиците.

Извор: Кришна-бхаванамрита · глава 11 · стихови 34–39 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноКришна, Радха и гопиите во есенската шума
Единствени IP адреси на оваа страница: —