Придружничките на Радха се задржале малку за да дознаат каде се постарите. Потоа побрзале по неа и ја стигнале во шумата, секоја загрижена за својата служба. Поетот се прашува што би се случило ако постарите се разгневат и ја побараат Радха во нејзините одаи. Јогамаја, која се грижи за забавите на Кришна, би нашла начин да ја зачува средбата.
На Радха секој звук ѝ личел на Кришнината флејта. Кога пред неа ќе се појавела кадамба, ѝ се чинело дека тоа е нејзиниот сакан. Во секој мирис го препознавала Неговиот. Затоа ѝ се чинело дека веќе Го сретнала на патот.
Кога плетенката од грбот ѝ се лизнала преку рамото, Радха се стресла и ги кренала веѓите. Ја прашала Лалита дали гледа што прави Кришна. Радха била уверена дека Тој ѝ ја ставил раката околу вратот. На Лалита ѝ зборувала со глас на пријателка што се преправа дека е лута.
Лалита се надоврзала на шегата. Кришна, рекла, умее да моли, а Радха толку дарежливо Му го дала богатството на своето срце. Дури и некој што ги познава прописите за праведно однесување тешко би се вмешал меѓу двајца што така се разбираат.
Потоа Лалита се сетила на Карна, прочуениот дарител. Името Карна значи и уво, па Лалита ѝ рекла на Радха дека таа веќе дала двајца такви дарители, двете уши што Го слушаат Кришна. Го спомнала и Бали, прочуен по дарот за Тривикрама. Со истиот збор, бали, ја пофалила Радха и за трите набори на телото што сакала да Му ги подари на саканиот.
Веќе си Му ги дала и очите, продолжила Лалита, а носот си го потопила во океанот на Неговиот мирис. Сега си Му ја подарила и својата плетенка. Како тогаш да се чудиш што Кришна ја смета за Своја рака? Со тие зборови Лалита ѝ помогнала на Радха да види што навистина ѝ лежи на рамото.
Кога се приближиле до шумата со дрвја бакула, и Кришна слушнал нешто што Го вознемирило. Се прашал дали е тоа ѕвекотот на накитот на Радха или глас на птица, што Неговото срце го преобразило во познат звук. Бидејќи звукот веднаш толку силно Го потресол, помислил дека дрвото на Неговата среќа можеби конечно дало плод.
