← Приказни од Кришна-бхаванамрита
Kṛṣṇa-bhāvanāmṛta · глава 18.51–54, 58

Радха му зборува на царот на дрвјата

Во шумата со дрвја бакула Радха ѝ зборува на тамалата што толку многу личи на Кришна. На крајот на поглавјето, поетот замислува што би му се случило на гласот на Сарасвати кога би се обидела да ја опише средбата.

Додадена:

Радха се потпира на темното стебло на тамалата, а Кришна се крие зад него.
Уметничка илустрација на приказната

Радха се загледала во тамалата. Видела многу такви дрвја, си рекла, а само ова ја носело истата светлина како синот на старешината на Враџа. Потоа го пофалила творецот што внел толку сладост дури и во нешто што стои неподвижно како дрво.

Посакала да се приближи за нејзините очи да се наситат од гледање. Кога дошла крај тамалата, очите ѝ се наполниле со солзи. Почнала да ја фали нејзината неспоредлива убавина, па во истиот здив ѝ рекла дека пред неа стои самиот Кришна.

Му се обратила како на царот на дрвјата. Го замолила да ја прегрне и да ја ороси со Својот сладок нектар, зашто копнежот веќе ја истоштувал. Ги замислила брановите на радоста како се прелеваат врз нејзиното срце и барем за миг го гаснат шумскиот пожар што горел во него.

Дури и кога Му ги видела рацете и телото, Радха сè уште се двоумела. Жолтата ткаенина што ја носел ѝ изгледала како одблесок од светлината на нејзиното сопствено тело. Така, среде копнежот, она што предметите ѝ го откривале повторно станувало неизвесно.

По средбата поетот замислува како самата Сарасвати долго учи од погледите на сакхиите за да раскаже што се случило на цветното легло. Дури и божицата на говорот, вели тој, би се вкочанила од радост. Солзите би ѝ ги наполниле очите, а гласот би ѝ затреперил пред да го доврши расказот.

Извор: Kṛṣṇa-bhāvanāmṛta · глава 18.51–54, 58 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноКришна и гопиите: загатките во ноќта
Единствени IP адреси на оваа страница: —