По раса-лилата, Радха била со Кришна. Постепено ја совладал сон. Но сонот не ѝ донел мир. Кога се разбудила, седнала покрај Својот сакан. Го прегрнала и Му го раскажала она што го видела.
Во сонот седела на престол украсен со скапоцености. Над неа имало скапоцен чадор. Еден разгневен брахмана ѝ го одзел. Потоа ја турнал во длабок, темен океан. Водата ѝ изгледала црна како каџал.
Океанот бил полн со крокодили и високи бранови. Радха исплашено барала спас. Одново и одново Го повикувала Кришна. Но во сонот не можела да Го најде. Додека тонела, гледала како месечината се распарчува.
И небото како да паѓало кон земјата. Сончевиот круг паднал и се поделил на четири дела. Потоа сонцето и месечината повторно се појавиле. Црниот Раху ги затемнил обете светила. Брахманата ѝ одзел и скршил сад со нектар.
Во следната слика, истиот го одвлекувал нејзиниот сакан. Лотосовото стебло во нејзината рака се скршило. Огледалото паднало, се распарчило и поцрнело. Се раскинал нејзиниот венец од скапоцености. Лотосот овенал и паднал на земјата.
Куклите во нејзиниот дом танцувале и се смееле. Потоа ракоплескале, пееле и плачеле. Црно тркало се спуштало од небото и пак се подигало. Кришна како да ѝ зборувал дека заминува. Еден темен лик во црна облека ја прегрнал.
Раскажувајќи го сонот, Радха била обземена од страв и тага. Паднала пред стапалата на Кришна. Тој ја ислушал и ја прегрнал. Со Својата јогичка моќ ѝ пренел чисто духовно знаење. Ослободена од тагата, Радха повторно Го прегрнала.