← Приказни од Брахма-ваиварта-пурана
Brahma-vaivarta Purāṇa · глава Kṛṣṇa-janma 27.2–12, 169–242

Заветот на Радха и гопиите на Јамуна

Дурга ја прегрнува Радха на крајот од заветот на Гаури. Кога Кришна им нуди благослов на гопиите, Радха бара никогаш да не престане да се сеќава на Него.

Додадена:

Дурга ја прегрнува Радха крај Јамуна, пред гопиите и приносите за заветот на Гаури.
Уметничка илустрација на приказната

Нарајана му раскажува на Нарада како гопиите го започнале својот завет во првиот месец од зимата. Цел месец се хранеле со едноставна храна погодна за заветот. Се капеле во Јамуна и на брегот правеле лик на Парвати од песок. Ја повикувале со мантра и секојдневно ја обожавале. Принесувале сандаловина, мирисливо агарово дрво, мошус и кумкум, како и цвеќиња и различни венци. Палеле темјан и светилки, носеле храна, облека и плодови, а во обожавањето имало и музика. На Мајката на светот, која го создава, одржува и повлекува светот, ѝ се молеле да им го даде синот на Нанда за возљубен. Ја повикувале Дурга како отстранувачка на пречките. Ја повторувале мантрата илјада пати на бројаница од корали, па се поклонувале допирајќи ја земјата со глава. Потоа им ги давале приносите и даровите на брахманите и се враќале дома.

Секој ден гопиите ја славеле божицата со химна. На последниот ден ја воспеале и со химната што расказот ѝ ја припишува на Сита. Во неа ја повикуваат Гаури како сила и потпора на сите суштества, како извор на создавањето, одржувањето и повлекувањето на светот. Ја поздравуваат во сите облици, и со облик и без облик. Милоста, верата, сеќавањето и простувањето, како и задоволството и мирот, се нејзини пројави. Последната молба на химната е за Хари како возљубен и за благословот што оди со таа врска. Радха, опкружена од гопиите, ѝ се поклонила на божицата, ја воспеала и го завршила заветот. Им поделила крави и злато на брахманите, ги нагостила со почит, наредила да свират инструментите и им дала пари на оние што проселе.

Додека Радха се подготвувала да си оди, Дурга се појавила од небото, блескајќи, со насмевка на лицето. Расказот ја опишува со десет раце, со скапоцен накит, со лав и придружба од јогини. Божицата слегла од златната кочија и ја прегрнала Радха. Гопиите радосно ѝ се поклониле, а таа ги благословила да им се исполни желбата. Парвати ѝ се обратила на Радха како на Мајката на светот, помила на Кришна од самиот живот. Ѝ рекла дека со заветот им дала пример на луѓето. Ја прашала дали си спомнува за Господарот на Голока, за Голока, за кругот на раса-танцот и за убавиот Вриндаван. Парвати рекла дека Кришна ѝ е животот на Радха и Радха Му е животот на Кришна. Ја потсетила дека дошла на земјата во облик на гопија, како ќерка на Калавати. Предвидела дека по три месеци, една тивка и ведра ноќ, Радха и сите гопии радосно ќе бидат со Хари во кругот на раса-танцот во Вриндаван. Ја споредила Радхината неразделност од Кришна со белината на млекото, жештината на огнот, мирисот на земјата и свежината на водата. Рекла дека Кришна, Кого јогините тешко Го достигнуваат и во медитација, ќе ѝ биде наклонет и дека на крајот заедно ќе се вратат во Голока. Потоа исчезнала.

Додека Радха и гопиите се подготвувале да тргнат, пред нив дошол Кришна. Носел жолта облека, венци од малати и шумски цветови, скапоцена круна и флејта. Телото Му било намачкано со сандаловина, очите Му личеле на есенски лотоси, а лицето на полна есенска месечина. Радха Му се поклонила, обземена од глетката. Потоа повторно Го погледнувала со насмевка и од срамежливост си го покривала лицето. Пред собраните гопии Кришна ја поканил Радха да избере благослов. Им ја упатил истата покана и на сите нив. Радха посакала умот да ѝ кружи околу Неговите лотосови стапала како пчела околу лотосот, за да го пие нектарот на посветеноста. Посакала Кришна да ѝ биде Господар на животот во секое раѓање и да ѝ ја даде ретката посветеност на Неговите стапала. Сакала, дење и ноќе, на сон и на јаве, умот да ѝ биде потопен во споменот на Него и во Неговите одлики.

И гопиите Го замолиле да им биде Господар на животот и да ги чува во секое раѓање. Насмеаниот син на Јашода ги сослушал и им рекол дека така ќе биде. На Радха ѝ дал лотос со илјада ливчиња и венец од малати. На гопиите им поделил венци и цветови. Им кажал дека по три месеци ќе се сретнат во кругот на раса-танцот во шумата Вриндаван. Им рекол дека Тој е нивниот живот и дека тие се Неговиот живот. Заветот, им рекол, бил за доброто на светот. Заедно дошле од Голока и заедно ќе се вратат. Кришна останал на брегот на Јамуна додека гопиите уште Го гледале. Нивните очи, вели расказот, го пиеле Неговото лице како што птиците чакора ја пијат месечевата светлина. Тие се вратиле дома, повторно и повторно извикувајќи Му слава. И Кришна, радосен, се вратил дома со децата.

Извор: Brahma-vaivarta Purāṇa · глава Kṛṣṇa-janma 27.2–12, 169–242 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноФлејтата ги повикува гопиите во Вриндаван
Единствени IP адреси на оваа страница: —