← Поврзани сцени од Дана-кели-каумуди
Дана-кели-каумуди · Рупа Госвами · стихови 72–83 и придружен дијалог

Крунисувањето на Радха во Вриндаван

Кога Радха бара од пастирите да платат давачка за шумата, сакхиите се присетуваат на денот кога божиците ја поставиле за владетелка на Вриндаван. Кришна се сеќава како ја видел нејзината слика во Својот скапоцен камен Каустубха.

Додадена:

Божиците ја полеваат Радха со нектар додека таа седи на златен престол во шумата, а Кришна стои крај неа.
Уметничка илустрација на приказната

Арџуна ги прашал сакхиите зошто се гордеат со победите и поразите на пастирските другари. Секој пријател понекогаш победува, а понекогаш губи, рекол тој. Кришна ја погледнал Радха. Ако не сака да го даде златото, ѝ рекол, може да се послужи со својата досетливост и да влезе во пештерата на ридот, прошарана со црвен окер. Тој ѝ го попречил патот, а Лалита застанала меѓу нив. Лалита Го повикала да ја чуе славата на Радха. Дури и нејзиниот сопруг, рекла, со почит ѝ се поклонува оддалеку и се смета за среќен што престојува во истата куќа. Радха ја погледнала со негодување пред да доврши. Лалита се насмевнала и продолжила. Дури и младоста, колку и да сака да ѝ служи на Радха, пристапува кон неа бавно и срамежливо. Според Лалита, и да ја погледне таквата владетелка меѓу верните жени е голема смелост. Го повикала Кришна да се повлече, а сите сакхии се насмевнале.

Мадхумангал се насмеал и предложил Лалита да ја праша својата драга Радха. Таа од мудрецот Дурваса самата слушнала за восхитувачкиот завет на воздржување што Кришна го држел од детството. Субал рекол дека Мадхумангал зборува вистина. И покрај својот јуначки завет, додал тој, Кришна се плаши кога девојките ќе се соберат. Арџуна се пошегувал дека и самиот повеќепати го видел Кришна како се вознемирува, затреперува и се наежува штом ја чуе нивната дружина. Кришна се насмевнал. За двајца што држат сличен завет, ѝ рекол на Лалита, пријателството и близината помагаат заветот да се исполни. Радха малку се свртела и Го погледнала настрана. Го замолила да престане да ги врти истите шеги. Кришна ѝ рекол на Вринда дека Неговите шеги ја израдувале Радха, иако таа се правела дека не ги ни слуша. Со таквото однесување, си помислил Тој, му дала сто пати повеќе радост отколку со обичен пријателски прием.

Радха се насмевнала и ѝ шепнала нешто на Лалита. Тогаш Лалита Му рекла на Кришна дека досега молчеле од почит кон Него како принц на Гокула. Ако Тој сега ги пречекорува границите, прашала таа, зошто тие би ја занемариле својата должност? Арџуна прашал каква е таа должност. Лалита одговорила дека го чуваат својот Вриндаван од пастирите. Арџуна се насмеал и ја затресол главата. Вишакха ѝ пристапила на Лалита со насмевка и ја пренела наредбата на нивната драга Радха, владетелката на девојките од Гокула. Пастирите, рекла таа, пуштаат безброј крави да ги јадат младите ластари. Самите се најадуваат со плодови и се украсуваат едни со други со цветовите и лисјата на шумата. Владетелката барала да престанат со тоа или да платат давачка за шумата. Мадхумангал се налутил и ја повикал Вишакха да се заветува на молчење. Се поправил и рекол дека виновна била великодушноста на Кришна, кој им дозволил да влезат во Неговиот Вриндаван. Чампакалата го прекорила за непромислените зборови. Лалита ѝ рекла на Вишакха да не се расправа со човек што не слуша ни кога му повторуваат сто пати и не го памети ни она што го видел со свои очи.

Вишакха ја прашала Нандимукхи дали се сеќава на големото крунисување на нивната пријателка. Нандимукхи прашала кој воопшто би можел да заборави таква свеченост. Читра била таму и ја видела со свои очи. Сепак, сакала повторно да ја слушне приказната за тој чудесен ден. Нандимукхи раскажала како Вринда отишла кај Паурнамаси. Ѝ кажала дека глас од небото побарал Радха да биде поставена за владетелка на Вриндаван. Вринда си спомнала дека по заповед на Мукунда самата го пренела барањето како небесен глас. Паурнамаси ги повикала петте божици. Кога Арџуна прашал кои биле, Вринда прво ја именувала ќерката на Деваки, која го прекорила Камса и потоа заминала. Потоа ги наброила двете сопруги на сонцето, Самџња и Чхаја, неговата ќерка Јамуна и Манаса-ганга.

Читра побарала да слушне што следувало. Нандимукхи раскажала дека Чхаја, помладата сопруга на сонцето, со почит ја примила заповедта на Паурнамаси. Сепак, Чхаја се прашувала дали кралство широко само шеснаесет кроши е достојно за толку возвишената Радха. Таа зборувала за моќта на Ведите, жртвувањата, светите места, мантрите и подвизите, за небото, неговите жители и големите духовни достигнувања. Ги спомнала и духовната енергија и Ваикунтха. Уште подлабока моќ, рекла, блеска во пределот на Матхура, а во Вриндаван блеска уште посилно. Присутните се израдувале, а од небото почнале да паѓаат небесни цветови. Јамуна ѝ покажала на Паурнамаси дека Сарасвати чека на небото со небесна кутија. Сакала да дојде, но се двоумела бидејќи не била повикана. Паурнамаси ја повикала со почит. Сарасвати пристапила, ја отворила кутијата и почнала да зборува.

Вринда толку се израдувала на споменот што ја прекинала Нандимукхи и самата ги наброила даровите. Савитри испратила лотосов венец, а Шачи златен престол. Ридхи, сопругата на Кубера, испратила украси од скапоцени камења. Гаури, сопругата на Варуна, испратила свечен чадор, а Шива, сопругата на богот на ветрот, испратила две чамари. Сваха испратила две свилени ткаенини, а Дхуморна, сопругата на Јама, огледало од скапоцен камен. Даровите биле предадени преку Вринда. Небото одѕвонувало од небесните инструменти. Меѓу облаците пееле гандхарвите предводени од Тумбуру, а апсарите танцувале. Додека Кришна гледал радосно, божиците и сакхиите ја поставиле Радха на златниот престол по заповед на Паурнамаси. Ја полеале со нектар од небесни билки од садови украсени со скапоцени камења и ѝ го довериле владеењето со Вриндаван.

Чампакалата се наежила од радост и побарала да слушне што следувало. Нандимукхи рекла дека Сарасвати го кренала мирисливиот венец и кажала дека мајка ѝ Савитри го испратила со љубов. Божицата Еканамша го зела венецот и го ставила околу вратот на својот брат Кришна. Јамуна со насмевка прашала колку лесно наклонетоста кон своите блиски може да го натера и мудриот човек да постапи без размислување. Еканамша ја прашала која постапка ја смета за непромислена. Јамуна одговорила дека венецот бил испратен за нивната сестра Радха, а таа му го дала на својот брат. Смеејќи се, божицата го симнала мирисливиот венец заедно со убавиот ѓердан на Кришна и ги ставила околу вратот на Радха. Ѝ рекла да си го земе својот венец. Јамуна се насмеала и во шега му го ставила ѓерданот на Радха на Кришна. Еканамша зела мошус од градите на Кришна и ѝ ставила тилака на Радха.

Паурнамаси радосно ги повикала дрвјата да расцветаат и да се радуваат со ползавците, птиците да настапат со пчелите, а животните да ја покажат својата вештина. Им објавила дека Радха, почестена од придружничките и нивните водачи, ќе владее со шумата. Радха ја назначила чесната Вринда, чуварката на градината, за своја советничка. Кундалата била како јасминов ползавец полн со стотици пупки. Читра блескала со украсот од лисја, Лалита се насмевнала како свежо расцутен јасмин, а Чампакалата и Вишакха се развеселиле со нив. Лалита ја потсетила Нандимукхи на зборовите на Јамуна. Нандимукхи повторила дека оттогаш Лалита и другите сакхии можат слободно да берат цветови во шумата на Радха. Божицата што престојува на Виндхја додала дека изобилството на цвеќиња сепак зависи од Мадхава. Тоа име можело да означува и пролет и Кришна.

Вринда ѝ се обратила на Радха. Се сеќавала како Еканамша ѝ ставила тилака, Чхаја ѝ наместила украс, Самџња ѝ ја врзала косата, а нејзините сакхии ја дотерале. Јамуна и небесната Ганга ја ладеле со чамари. Сарасвати над неа го кренала чадорот украсен со скапоцени камења. Радха засрамено ја замолила Вринда да престане. Кришна си спомнал колку сакал да ја гледа Радха за време на свеченоста и како од срам пред божиците го спуштил лицето. Тогаш ја здогледал нејзината слика во скапоцениот Каустубха на Своите гради и Го обзела радост. Субал тивко му рекол на Арџуна дека луѓето го нарекуваат местото на крунисувањето Унмада-Радхи поради големиот занес на Радха таму. Мадхумангал признал пред Кришна дека се сеќава на сето тоа и дека сакхиите се повикуваат на вистинска случка.

Радха побарала Вринда да ја пресмета шумската давачка за осум години. Вринда ѝ се обратила како на владетелка на Вриндаван и со насмевка прашала како да го преброи долгот на безбројните пастири и нивните стада бели крави. Лалита ѝ ја пренела на Вишакха наредбата на Радха. Најнапред да му ги земе скапоцените украси на учениот брахман што толку се фалел. Мадхумангал тивко Му рекол на Кришна дека тешко ќе најдат спогодба и дека најдобро е да побегнат. Кришна го охрабрил да не се повлекува од страв од прачката на Лалита. Пред него бил Самиот Сударшана, рекол Тој, алудирајќи и на дискот и на убавината. Радха пак Му фрлила страничен поглед и го повикала Субал да ја донесе шумската давачка.

Извор: Дана-кели-каумуди · Рупа Госвами · стихови 72–83 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноРадха и осумте свиоци
Единствени IP адреси на оваа страница: —