← Поврзани сцени од Дана-кели-каумуди
Дана-кели-каумуди · Рупа Госвами · стихови 50–61 и придружен дијалог

Писмото на листот од кетаки

Радха и Кришна ја продолжуваат расправата за давачката со шеги за бисери, ѕвезди и злато. Кога Уџвала носи писмо на лист од кетаки, петте садови гхи се претвораат во нова, уште поневеројатна сметка.

Додадена:

Уџвала Му подава лист од кетаки на Кришна, додека Радха и сакхиите гледаат.
Уметничка илустрација на приказната

Штом Кришна ѝ се приближил, Радха се повлекла и разиграно ја повикала Вишакха да ја заштити. Вишакха Му се обратила како на нескротлив слон. За да влезе во езерото од нектар опкружено со Чампакалата и другите сакхии, прво требало да ја помине преградата на Лалита. Лалита Му рекла дека се однесува како слон од планината Виндхја кој ја преминал својата граница. Вринда ја замолила Лалита за миг да молчи, за да ги чуе шегите што Радха и Кришна ги разменувале со толку чувство.

Кришна ја прашал Радха зошто бега пред да плати. Ѝ рекол дека тешко ќе направи уште еден чекор. Радха прашала дали тие живеат од трговија за да бегаат од страв пред чувар на премин. Кришна побарал да застане додека се подготви да ѝ ја земе низата ѕвезди што ја гледал над облаците. Со истите зборови мислел и на бисерниот ѓердан што го носела. Радха Му возвратила со сликата на долга, темна ноќ, во која уште нема ни навестување на зората. Кришна рекол дека кога ќе изгрее силното сонце што ги отвора лотосите, ноќта сама се повлекува, а ѕвездите и темнината исчезнуваат. Во зборовите за ноќта се криеле и бисерите и сината облека на Радха. Радха рекла дека и најсилното сонце го губи сјајот кога ќе се крене Раху. Кришна ѝ ја покажал ознаката на диск на дланката и ја прашал како тогаш би можел да се крене Раху.

Радха се насмеала и Го прашала зошто го крева својот рог со толку продорен звук. Го испратила во пештерата да ја бакне флејтата, која ја нарекла змија. Кришна се претставил како слонот Супратика што го крева забот кон лотосите. Неговата игра со зборови се однесувала и на рогот и на златните алки на сакхиите. Радха рекла дека лотосот нема да отстапи ни едно семе. Зборот за семето означувал и каури-школка, а Кришна ја свртел реченицата во прашање дали таа ќе се понуди самата за една таква школка. Радха со потсмешлива почит Го замолила лажниот господар на премините да ја прими неа самата како давачка. Кришна се насмеал и рекол дека умее да му даде вистинска смисла на своето шеговито молење. Потоа рекол дека би се засрамил и со стапалото да допре некого со врат наведнат под товарот на гхи. Ја повикал да зборува искрено, без потсмев.

Радха со насмевка рекла дека само крајната гордост може да ја смета навредата за укажана чест. Го споредила Кришна со украсен бик што се радува на парче невкусен шеќер од трска, мислејќи дека му дале особен дар. Сите сакхии гласно се насмеале. Кришна рекол дека зборовите сега можат да одморат, а Неговите раце да го земат дијамантскиот ѓердан. Радха Му возвратила дека нежните раце, како млади лисја, тешко би се осмелиле да допрат дијаманти. Рекла дека си оди пред Неговите очи. Кришна ѝ рекол дека долгата коса ѝ е како крилја и дека сигурно ќе одлета. Радха одговорила дека таа не е птица шари за да одлета. Тој повторно го употребил зборот „шари“, овој пат за фигура на табла за игра. Ги спомнал коцките, златото и давачката, па посегнал како да сака да ја задржи.

Радха рекла дека службата кај Големиот Манматха сигурно Му дала храброст да посегне кон жена верна на својот завет. Кришна се насмевнал и го свртел значењето на нејзините зборови. Рекол дека сака и Тој да ѝ служи, па се повикал на Својот род кога таа Го предупредила да престане. Радха прашала дали луѓето од добар род ги запираат туѓите жени во осамена шума и им создаваат такви непријатности. Кришна ѝ возвратил дека тогаш, како туѓинка во оваа шума, треба да ја плати давачката. Радха Му рекла да престане да ги движи веѓите како змијар и дека тешко ќе добие каква било давачка од неа. Кришна рекол дека Неговата веѓа танцува од радост пред глетката на Радха, која, според Неговата шега, се подготвува да плати.

Радха Му возвратила со слика за неподвижна фигура од метал. Пред неа пропаѓаат вештините на змијарот и желбите на измамникот. Кришна ја нарекол чудесна метална фигура и ѝ предложил да Му дозволи да ја привлече како магнет. Истиот збор навестувал бакнеж. Радха малку се свртела и двапати Му рекла да се оддалечи. Со вознемирен глас Го замолила да не ја задржува. Кришна рекол дека таа во размената веќе вредела осумдесет и четири лакхи. Прашал зошто би ја испуштил, кога ја смета за скапоцен камен на младоста, и тргнал кон неа. Радха се поместила настрана и ја прашала Лалита зошто само ја гледа забавата. Нандимукхи ја прашала уште колку ќе се оддалечува. Лалита конечно зачекорила напред. Рекла дека не го слуша сериозно нивното крадливо сметање на давачката, но има нешто да каже.

Лалита Го потсетила Кришна дека Неговиот другар ја спомнал вредноста од осумдесет и четири лакхи за секоја од девојките од Враџа. Нејзината драга Радха била позната како непроценлива. Како тогаш се осмелува да ја побара? Кришна си признал дека Лалита Го оставила без одговор. Тогаш чул длабока, сè уште нејасна врева оддалеку и му се наведнал на Субал до увото. Субал заминал да открие од каде доаѓа вревата. Во меѓувреме Кришна ѝ рекол на Лалита дека вредноста на Радха сепак нема да надмине еден крор, десет милиони. Тој се пошегувал дека со преостанатите шеснаесет лакхи ќе ја вклучи и Лалита. Во истите зборови се споредил со месечината што ги собира своите шеснаесет делови. Радха саркастично ѝ рекла на Нандимукхи дека добро ја исполниле заповедта на Паурнамаси, штом давачката стигнала до еден крор. Нандимукхи возвратила дека се бара само еден од трите дела на предвидената давачка. Субал се вратил со својот другар Уџвала. Го најавил владетелот на градината како лав чија дружина со вревата ги заглушила сите страни.

Кришна го прашал Уџвала дали носи писмо од владетелите. Уџвала Му подал лист од пупката на кетаки со порака од големиот господар до чуварот на преминот. Вринда рекла дека и тие сакаат да слушнат што носи гласникот. Го замолила да го отвори писмото и да ја прочита наредбата гласно. Во писмото пишувало дека пастирките, вешти во обожавањето на сонцето, ја кријат својата гордост и смислуваат измама против преминот. Наредбата барала чуварите внимателно да ги набљудуваат. Ако откријат поголемо лукавство, требало да одредат стократна давачка. Нандимукхи прашала зошто толку чесни девојки би учеле да мамат. Кришна одговорил дека заповедта на шумскиот владетел мора да се исполни.

Кришна се зачудил што под облеката на сакхиите гледа толкава испакнатост и златни зраци. Со тоа навестил дека таму кријат злато. Радха Го погледнала од аголот на окото како навредена. Кришна забележал дека ја подигнала ткаенината за да ја сокрие наеженоста, а со усните ја прикрила насмевката. Според Кришна, намуртените веѓи и страничните погледи биле начинот на кој Радха покажувала негодување пред другите. Тој гласно го пофалил шумскиот владетел за проникливоста. Ја повикал Нандимукхи да види како петте сакхии, наводно, скриле десет златни садови. Сите ги свиткале веѓите како лакови и луто Му рекле да се врати во Својот павилјон.

Кришна тивко ѝ рекол на Вринда да ги погледне петте лица со свиткани веѓи. Го замислил богот на љубовта, кој некогаш претрпел болка од петликиот Шива, како сега ги користи тие пет лица. На петте лакови од веѓи одеднаш ги наместил петте стрели на страничните погледи и се свртел против Кришна. Кришна се преправал дека е вртоглав. Мадхумангал тивко Го прашал зошто не се прибира, кога девојките толку остро ги гледаат. Кришна се прибрал и побарал давачката за наводно сокриените десет садови прво да се удвои. Потоа наредил давачката за сите петнаесет садови да се зголеми стократно. Мадхумангал пресметал четиристотини крори за дворецот. Одделно сметал шеесет и четири крори за Кришна, дваесет и пет за себе како писар и единаесет за Субал и другите пастири. Бројките ги врзал за вештините, филозофските начела и облиците на Рудра. Кришна објавил дека вкупната сума изнесува петстотини крори. Радха се насмевнала и ги прашала каде им се садовите во кои ќе соберат толкаво богатство. Тој рекол дека е доста со шегите и ја повикал самата да го предаде богатството, повторно играјќи со зборовите за износот и за нејзиниот изглед.

Нандимукхи Му пристапила и прашала зошто ја зголемува давачката за девојките што ги сака Паурнамаси. Кришна инсистирал дека петте навистина носат петнаесет садови. Нандимукхи рекла дека како придружничка на Паурнамаси зборува за она што го проверила. Ако не ѝ верува, нека дојде сам и нека се увери. Таа Го довела до Радха и ја замолила малку да ја подигне ткаенината за да видат дека нема скриени садови. Сакхиите се налутиле и ѝ рекле да се тргне, а Нандимукхи со насмевка прашала зошто им пречи нејзиниот совет. Кришна рекол дека Хари нема да испушти ни трошка злато. Вишакха си помислила дека ќе започне со принесување во огнот на светилката штом од златото ќе се појави и втора ври́нда. На глас Вишакха прашала како да се споредат пет садови гхи со толкава давачка. Гледајќи во принцот како во нивен добротвор, Му ја предложила својата драга сакхи Вринда како спогодба.

Извор: Дана-кели-каумуди · Рупа Госвами · стихови 50–61 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноВринда застанува на страната на Радха
Единствени IP адреси на оваа страница: —