← Поврзани сцени од Дана-кели-каумуди
Дана-кели-каумуди · Рупа Госвами · стихови 13–20 и придружен дијалог

Радха ги препознава стапките на Кришна

На патот крај Говардхан, Радха ги забележува стапките на Кришна и им кажува на сакхиите зошто ѝ завидува на Неговата флејта. Крај Манаса-ганга, Вринда го насочува нејзиниот поглед кон една пчела меѓу лотосите.

Додадена:

Радха им покажува на своите сакхии стапки на шумската патека крај Говардхан.
Уметничка илустрација на приказната

Радха влегла во шумата со четири сакхии. Убавината на дрвјата крај патот веднаш ѝ го привлекла погледот. „Лалита, погледни!“ На земјата се ределе стапки со знаци на знаме, гром, кука за слон и лотос. Меѓу гранките имало пупки што Кришна ги допрел со ноктите додека ги берел. Од таа глетка Радха истовремено се израдувала и затреперила. Лалита се насмевнала и ја повикала Вишакха да погледне. Во таа шума, рекла таа, дури и животните забораваат да се движат кога ќе ја чујат нектарната флејта на Кришна. Нивниот ум долго останува занесен од нејзиниот звук.

Радха си помислила дали синот на владетелот на Враџа денес ненадејно ќе им го попречи патот додека носат свежо гхи. Гласно ја прашала Лалита зошто се насмевнала токму кога тргнале. Лалита ѝ одговорила дека денес пред нив се наѕира некаква необична придобивка. Радха ја замолила во погоден миг да ја праша големата подвижничка Паурнамаси, која знаела сè, каков голем завет исполниле Нандимукхи и нејзините придружнички во претходниот живот. Лалита ја прашала од каде ѝ дошла мислата дека тие исполниле таков завет.

„И ти ли ме прашуваш?“ рекла Радха. Лицето на Кришна било како лотос, а зраците од Неговите нежно занишани обетки во облик на макара сјаеле како полен. Нандимукхи и нејзините придружнички можеле секогаш да го пијат нектарот на таа убавина со своите очи, како пчели. Другите едвај можеле да почувствуваат и трага од неговиот мирис оддалеку, дури и во сон. Затоа Радха предложила и тие да примат посветување во таков завет. Се надевала дека така во некој следен живот ќе можат да ја доживеат среќата на Нандимукхи.

Вишакха рекла дека забележува една исклучително среќна личност. Нејзината среќа ги надминувала и онаа на Нандимукхи и онаа на сите пастирки, па дури и на сите жители на Гокула. Радха веднаш прашала која е таа, најсреќната меѓу среќните. Лалита си помислила дека нема друга како Радха. „Сакхи, разбрав што велиш“, рекла Радха. Таа мислела на флејтата, чии разиграни трели ја возбудуваат цела Гокула. Самата флејта ја вкусува медената сладост на усните на Хари. Лалита се насмевнала и со исти зборови ги опишала и флејтата и Радха. Флејтата потекнува од благороден бамбус, Радха од благороден род. Звукот на едната ги поколебува и најприбраните, а другата ја губи својата прибраност кога ќе го чуе.

Радха ја прашала зошто се смее. Благодарение на своите блиски пријателки, таа го видела лицето на Кришна два или три пати. Неговата необична сладост толку ја занесувала што заборавала на сè. Сега ѝ било тешко да Го види дури и за миг. Ѝ предложила на Лалита да се подложат на строг подвиг за да се родат како бамбус. За Радха, тоа било најпосакуваното раѓање. Со голем подвиг, мислела таа, флејтата се здобила со привилегијата да ги вкусува усните на Мурари, слатки како плодот бимба.

Вринда им се придружила и ја прашала Лалита како, понесени од разговорот, не забележале дека веќе се искачуваат по патеката кон олтарот со знамето на непријателот. Сакхиите се свртеле и виделе дека Говардхан останал зад нив. Се упатиле по десната патека кон Говинда-кунда. Вринда тивко ѝ рекла на Чампакалата дека Творецот сигурно ја собрал чудесната сладост на сите сакани на Мадхава кога ја создал Радха. Ја создал за најголема радост на Хари. Со Радха, рекала Вринда, Хари ја наоѓа сета таа сладост.

Радха погледнала надесно. На Манаса-ганга лотосите биле расцутени, а меѓу нив се слушало нежно зуење. Вринда им покажала една занесена пчела меѓу лотосите, со телото посипано со златножолт полен. Пчелата летала во круг, па нагло им го пресекувала патот на другите пчели. Силно зуела и ја нишала главата. Радха си помислила дека Вринда со таа глетка сака да ѝ навести нешто.

На глас Радха рекла дека пчелите се среќни што можат да си играат со својот сакан. Таа и другарките го обожавале богот на сонцето, а толку ретко можеле да Го видат Кришна за миг, дури и оддалеку. Ѝ се пожалила на Вринда за своите уши, кои не можеле да ги слушнат зборовите на Мадхава, и за своите очи, кои не можеле да Го видат. Каква полза имала од слухот и видот, си велела Радха, кога не можела да Го чуе или да Го погледне Него?

Извор: Дана-кели-каумуди · Рупа Госвами · стихови 13–20 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноРадха и секогаш новата убавина на Кришна
Единствени IP адреси на оваа страница: —