Радха едвај ја поминала ноќта, измачена од стрелите на љубовта. На разденување пред неа дошол Кришна. Тој се поклонил и се обидел да ја смири со зборови. Радха Му одговорила со прекор. Му ги забележала зацрвенетите очи, натежнати од долгото бдеење. Во црвенилото Радха прочитала трага од Неговата занесеност. Го нарекла Мадхава, Кешава и Лотосоокиот. Во припевот Му вели да престане со измамните зборови и да појде кај онаа што Му ја одзема тагата.
Неговите црвени усни потемнеле од каџалот, рекла Радха, како да ја примиле бојата на Неговото тело. Таа го припишала тоа на бакнежите врз очи исцртани со каџал. На кожата забележала линии како траги од остри нокти. Во песната тие личат на сребрен натпис врз смарагд што објавува победа во љубовна игра. На градите Му видела црвена боја, каква што се слева од лотосови стапала намачкани со алта. Трагата личела на младите црвени лисја на дрвото на љубовта. Трагата од заб на Неговата усна ја заболела. Се запрашала како сè уште може да вели дека Неговото тело е едно со нејзиното.
Ако толку потемнел однадвор, рекла Радха, тогаш умот сигурно Му бил уште потемен. Го прашала како може да ја измами таа што Му е наклонета и страда од стрелите на љубовта. Во гневот Му рекла дека низ шумите ги плени слабите жени. Го спомнала и Неговото детство, велејќи дека случката со Путана покажала колку знае да биде непоштеден. Џајадева ги повикува слушателите да ја чујат жалопојката на повредената сакана. Ја нарекува слатка како нектар и ретка дури и во домот на боговите.
Радха повторно се загледала во црвената трага. Ѝ се чинело како Неговата наклонетост кон другата да излегла од срцето и да станала видлива. Кога ја видела прекината љубовта за која сите знаеле, Го нарекла измамник. Самиот поглед кон Него ѝ будел срам посилен и од тагата. Во последниот стих Џајадева се навраќа на звукот на флејтата на Кришна. Од занесот им се вртат главите на небесните девојки и им паѓаат цветовите мандара од косата. Мелодијата е како мантра што привлекува и плени, а поетот посакува таа да им ја одземе маката на слушателите како што ја одзема маката на боговите што ги вознемирувале горделивите демони.
