← Приказни од Гита-говинда на Џајадева
Гита-говинда · Џајадева · глава 5 · стихови 1–7

Кришна, зуењето на пчелите и името на Радха

Кришна ја праќа сакхијата да ја утеши Радха. Таа ѝ раскажува како Тој се засолнува во шумата, ги затвора ушите од зуењето на пчелите и го повторува нејзиното име.

Додадена:

Кришна седи во шумската сеница со дланките на ушите. Крај цветовите летаат мали пчели.
Уметничка илустрација на приказната

Кришна ѝ рекол на сакхијата дека Тој ќе остане таму. Ја замолил да оди кај Радха, да ја смири со Неговите зборови и да ја доведе. На молба на Мадхурипу, сакхијата отишла кај Радха. Ѝ запеала како се чувствува Ванамали, Оној Кој носи шумски венец.

Ветерот од Малаја дува, ѝ рекла, и го носи копнежот со себе. Цветовите се отвораат како да ги раскинуваат срцата на оние што се разделени. Во припевот ѝ повторува дека Ванамали ја губи силата во разделбата од неа. Дури и студениот зрак на месечината Го гори. Од стрелата на љубовта паѓа и измачено се жали, како да згаснува.

Кога ројот пчели ќе зазуи, Кришна си ги затвора ушите. Ноќ по ноќ Го боли истата мисла за разделбата. Го оставил убавиот дом и останува под крошните на шумата. Легнат на земја, се превртува и во жалта го повторува името на Радха. Џајадева ја завршува песната со желба Хари да се појави во срцето на слушателот, со радоста што ја носи добрата среќа.

Сакхијата ѝ го посочила истото скривалиште каде што Радха и Кришна некогаш ја достигнале умешноста на љубовта. Во песната тоа место е како светилиште на љубовта. Таму Мадхава непрестајно мисли на Радха. Зборовите од нивните разговори ги повторува како низа мантри. Кришна копнее повторно да го вкуси нектарот на нејзината прегратка, ѝ рекла сакхијата.

Извор: Гита-говинда · Џајадева · глава 5 · стихови 1–7 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноФлејтата со името на Радха
Единствени IP адреси на оваа страница: —