Сакхијата му раскажувала на Кришна за Радха. Во разделбата, Радха останувала обземена со него. Во осаменост го нацртала неговиот лик со мошус.
Во цртежот Кришна бил прикажан како богот на љубовта. Под ликот поставила макара. Во неговата рака нацртала младо гранче од манго како стрела.
Потоа му се поклонила на цртежот. Во сосредоточеноста го замислувала Кришна пред себе. Тагувала, се смеела, се вознемирувала и плачела.
Во стихот се сменуваат нејзиниот немир и миговите на олеснување. Постојано му се обраќала на Мадхава, предавајќи се пред неговите стапала. Кога тој бил далеку, дури и месечината ја чувствувала како жештина.