← Приказни од Гита-говинда на Џајадева
Гита-говинда · Џајадева · глава 11 · стихови 13–33

Радха на прагот на шумската сеница

Сакхијата ја охрабрува Радха да влезе во сеницата. Кога Радха Го здогледува Кришна, Џајадева ја опишува Неговата радост преку брановите на океанот под месечината.

Додадена:

Радха и нејзината сакхија стојат пред влезот на цветната сеница, каде што ги пречекува Кришна во жолто дхоти.
Уметничка илустрација на приказната

Кај влезот на шумската сеница блескале скапоцените камења на ѓерданот, златниот појас, нараквиците и алките. Радха Го видела Хари и се засрамила. Тогаш сакхијата ѝ запеала и ја повикала да влезе кај Мадхава. Нека се израдува во убавата сеница, ѝ пеела, со насмевка што ја покажува радоста на љубовта. Во сеницата имало лежај од свежи, светли лисја на ашока. Сакхијата ја повикала Радха да влезе, со ѓерданот што нежно ѝ се нишал. Самото засолниште било направено од многу цветови. Сакхијата ја опишала Радха како нежна колку цветовите што ја опкружувале.

Внатре носел свежина и мирис благиот ветер од Малаја. Сакхијата ја охрабрила Радха, која треперела пред стрелите на богот на љубовта. Младите лисја на многубројните ползавци ја правеле сеницата густа. Сакхијата ја повикала да се задржи таму. Се слушал рој пчели, израдувани од нектарот. Во нивното зуење сакхијата ѝ пеела на Радха за радоста на љубовта. Во сеницата одекнувале и слатките гласови на кукавиците. Сакхијата ја повикала Радха да ја покаже светлата насмевка. Во завршната строфа на таа песна, Џајадева, чија песна ја радува Падмавати, Го замолува Мурари да даде стотина благослови.

Сакхијата ѝ рекла дека Мадхава долго ја носи во мислите. Копнежот Го изморил и Го разгорел. Тој копнеел по нектарот на нејзините усни, црвени како плодот бимба. Пријателката ја замолила да Му седне во скут барем за миг. Со мало движење на веѓите таа веќе Го придобила, ѝ рекла. Тој им служи на нејзините лотосови стапала како слуга, па од што да се плаши? Возбудена и радосна, Радха Го гледала Говинда со треперлив поглед. Алките на глуждовите ѝ заѕвониле кога влегла во сеницата.

Радха Го видела Хари, Кој одамна ја посакувал таа средба и ја споделувал нејзината радост. Големата радост се читала на Неговото лице. Кога Кришна го здогледал лицето на Радха, во Него се раздвижиле многу чувства. Џајадева ги споредува со високи океански бранови што се креваат кога ќе се појави месечината. Од градите Му се спуштал долг, чист бисерен ѓердан. Белите бисери потсетувале на пената што се собира врз водите на Јамуна. Темниот, нежен лик на Кришна во светлата жолта облека бил како син лотос, опкружен при коренот со златен полен. Движењето на Неговите очи Му давало убавина на лицето. Неговиот поглед потсетувал на две тресиопашки што играат во отворените лотоси на есенско езерце.

Крај лицето налик на лотос Му блескале обетките, светли како сонца. Од насмевката Му се разведриле усните, нежни како млади листови. Темните кадрици со цветови биле убави како дождовен облак облеан од месечеви зраци. Сандаловиот тилак бил чист како месечината кога изгрева од темнината. Од силното чувство Кришна бил немирен и кожата Му се наежила. Зраците од скапоцените камења ги осветлувале Неговите украси. Џајадева пее дека неговиот стих уште повеќе ја истакнува убавината на тие украси. Ги повикува слушателите да Му се поклонат на Хари и долго да Го чуваат во срцето.

Кога Радха Го погледнала Својот сакан, зениците ѝ затрепериле, како погледот да се протегал сè до ушите. Ѝ потекле солзи радосници, слични на капки пот од напорот на погледот. Радха дошла до лежајот. Внимателните сакхии излегле од сеницата, криејќи ги насмевките додека се преправале дека нешто ги чеша. Радха го гледала лицето на саканиот, убаво од знаците на љубовта. Во тој миг, вели поетот, срамежливоста на Радха како да се оддалечила.

Извор: Гита-говинда · Џајадева · глава 11 · стихови 13–33 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноПрегратката на синот на Нанда
Единствени IP адреси на оваа страница: —