По строфите за рибата, желката и дивиот вепар, Џајадева Му се обраќа на Кешава во облик на Нарасимха, човекот-лав. Ноктот на Неговата лотосова рака е налик на чудесен рог. Со него го разорува телото на Хирањакашипу, кое во стихот е споредено со пчела. Како чудесниот Вамана, Кешава го надмудрува Бали со Својот чекор. Водата што потекува од ноктите на Неговите стапала ги прочистува луѓето.
Во обликот на Парашурама од родот на Бхригу, Кешава го капе светот во крвта на кшатриите. Химната го опишува тоа како миење на гревовите и смирување на маките на постоењето. Во обликот на Рама, Тој го победува Десетоглавиот. На господарите на страните на светот им ги дава главите на Равана како дар од битката.
Во обликот на Баларама, носителот на плугот, Кешава има светол лик и облека темна како дождовен облак. Темната облека личи на водите на Јамуна кога реката се приближува исплашена од ударот на плугот. Како Буда, Кешава покажува сочувствително срце. Ја прекорува заповедта за жртвениот обред кога таа бара животните да бидат убиени. Како Калки, Кешава носи меч страшен како комета. Со него во песната ги совладува множествата што таа ги нарекува млечхи.
По секој облик се повторува славословието кон Кешава, Хари и Господарот на светот. Џајадева ги повикува слушателите да ја чујат песната за десетте облици, што носи радост и благослов. Во завршниот стих поетот ги собира сите дела. Хари ги зачувува Ведите, ги потпира световите и ја подига Земјата. Го разорува демонот, го надмудрува Бали и ги совладува кшатриите. Тој го победува Равана, го зема плугот, го шири сочувството и ги совладува множествата. Џајадева Му се поклонува на Кришна, Кој ги прима сите десет облици.
