Кришна сакал Праламба да треба да Го носи Баларама, па прифатил Неговата дружина да загуби. И Самиот го понел Шридама, за оние што губат да не се засрамат. Секој го фалел момчето што го носел. Праламба Го зел Баларама и се оддалечил отаде местото одредено за играта. Додека си играле, му се чинело дека Кришна е кроток. Кога го видел Неговиот поглед вперен во Баларама, почувствувал нешто пострашно. Баларама бил занесен во играта и дури тогаш почнал да ја забележува измамата, која Кришна ја препознал од првиот миг.
На Праламба му станало тешко да Го носи Баларама, кој како да тежел колку цела планина. Го покажал својот вистински изглед. На небесните жители им се чинело дека темнината ја грабнува месечината кога го виделе темниот Праламба како носи светол Баларама. Баларама за миг се вознемирил и го побарал со поглед лицето на Кришна. По движењето на Неговите веѓи разбрал што се случува и го совладал Праламба. Потоа се вратил кон Кришна, како молња што се враќа кај оној што ја пуштил.
Другарите во ист миг го здогледале Праламба како паѓа во далечината и Баларама како им се приближува. Лицата им се исполниле со насмевки и чудење. Браќата се прегрнале со солзи. Небесните жители посипале цвеќиња. Раскажувачот замислува шеговит прекор. Правилата на играта дозволуваа да се потчукне носачот по главата. Ти ја премина границата, Праламба.
